ماه قبل که قسمت اول راه اندازی یک شبکه ی خانگی رو نوشتم، قول دادم بعد از تکمیل شدن مبحث IP ها، این مطلب را تکمیل کنم. حالا که به لطف خدا مبحث IP ها در سه قسمت(1، 2، 3) به صورت کامل و حرفه ای توضیح داده شد، شرایط برای تکمیل مطلب فراهم شده است. این پست پاداش دوستانی که مطالب این مدت رو پیگیری کردند، می دهد و دوستانی که از نوشته های اخیر اطلاعی ندارند، باید زحمت مطالعه ی مطالب گذشته رو بکشند.

در قسمت اول، شما با نحوه ی کار کابل ها و متصل کردن سخت افزاری کامپیوتر ها به یکدیگر آشنا شدید. بعد از این که کامپیوتر ها را به یکدیگر متصل کردید، باید برای هر کامپیوتر IP در نظر بگیرید. این کار را در پست های قبل به صورت کامل توضیح دادم اما با این حال چند نکته را ذکر خواهم کرد.

ابتدا از کارت شبکه ی خود Properties بگیرید. در صفحه ی باز شده، بر روی Internet Protocol - TCP/IP کلیک کنید. در این قسمت می توانید آی پی را وارد کنید. بهتر است از IP های رنج C استفاده کنید. به عنوان مثال:

IP: 192.168.0.2
Subnet Mask: 255.255.255.0
Default Gateway: 192.168.0.10

به همین ترتیب به کامپیوتر های دیگر هم IP بدهید. توجه کنید اگر بیش از دو کامپیوتر دارید، باید از یک عدد سوییچ هم استفاده کنید. استفاده از سوییچ برای یک شبکه ی خانگی کار خاصی ندارد اما باید به یک نکته مهم توجه کنید. برای اتصال کامپیوتر به سوییچ، شما باید کابل ها را به صورت Straight ببندید. به این معنا که هر دو سر کابل باید از یک استاندارد پیروی کنند. چون خود سوییچ توسط مدار های داخلی، سیم های کابل را معکوس می کند. در این پست توضیحات کاملی در این باب داده شده است.

بعد از اینکه IP ها را ست کردید، شبکه ی شما تقریبن کامل شده است. اشخاصی که اطلاعی از شبکه ندارند بعد از اینکه به این مرحله می رسند، نمی دادند چه کار باید کنند. درست مانند کسی که به اینترنت وصل می شود اما بعدش نمی داند باید کجا برود و چه کار کند!

در این پست در مورد شبکه های Work Group مفصلن صحبت کردم. در واقع شما باید یک تنظیمات منطقی هم برای شبکتان راه اندازی کنید. اگر بخواهید شبکتان، Domain باشد که نیاز به یک کامپیوتر با سیستم عامل سرور دارید. و این مورد برای یک شبکه ی خانگی اصلن نیاز هم نیست. بنابراین باید شبکه ی خود را به صورت Work Group راه اندازی کنید.

برای این کار اگر User name شما در ویندوز( همان اکانت ویندوز شما) دارای رمز عبور نیست، یک رمز عبور برای آن تعریف کنید. سپس بر روی My Computer راست کلیلک کرده و گزینه ی Manage را انتخاب کنید. از سمت چپ، بر روی Local Users and Groups کلیلک کنید و از سمت راست گزینه ی Users را انتخاب کنید. در این صفحه شما باید راست کلیلک کنید و New user را انتخاب کنید. در این قسمت باید Username و Password کامپیوتر(ها)ی دیگر را وارد کنید. به این صورت باید در هر کامپیوتر، اطلاعات مربوط به کامپیوتر های دیگر را وارد کنید. اگر تعداد کامپیوتر زیاد است، می توانید برای همه ی کامپیوتر ها یک نام و یک رمز عبور در نظر بگیرید که کمی کارتان راحت تر شود. یکی از مشکلات این شبکه ها همین نبود مدیریت مرکزی است.

بعد از این کار به My network places که از My computer هم قابل دسترسی است بروید. منابع سایر کامپیوتر ها نمایان شد، مگه نه؟! خسته نباشید. اما حالا اگر بخواهید یکی از پوشه هایتان را به اشتراک بگذارید، باید چه کنید؟ فکر اینجایش را کردید؟!

ابتدا به Folder Option بروید. در تب View، به پایین صفحه بیایید و تیک گزینه ی Use simple file sharing را بردارید. سپس از هر پوشه یا درایوی که مایل به اشتراک گذاشتن آن هستید، Properties بگیرید و از تب Sharing، گزینه ی Share this folder را انتخاب کنید. به همین راحتی!

اگر یک بار این مسیر ها را طی کنید، پی خواهید برد که کاری ندارد. اگر بخواهیم به صورت کلی یک نگاه به مراحل ذکر شده بیاندازیم باید بگوییم:
ابتدا کامپیوتر ها را کابل به یکدیگر وصل کنید. به هر کامپیوتر یک آی پی بدهید. نام هر کامپیوتر به همراه رمز عبور آن را در تمامی کامپیوتر تک تک وارد کنید و سپس لذت ببرید!

هر چند اگر شخصی یک بار این کار ها را انجام دهد و شما ببینید، یاد  خواهید گرفت، اما در این پست ها سعی کردم به صورت حرفه ای و با بیان تمام نکات ریز و درشت به همراه دلایل انجام هر کار، شما را با این کار آشنا کنم. امیدوارم مفید واقع شده باشد.