در پست قبل به نوعی مفهموم کامپیوتر دسکتاپ را زیر سوال برده بودم. در این پست کمی بیشتر در این مورد متمرکز خواهیم شد.

مدت هاست که به اشتراک گذاری داده ها مورد توجه قرار گرفته و هر سرویسی که در این زمینه ارائه می گردد، مورد استقبال قرار می گیرد. البته بیشتر این سرویس ها از جانب شرکت های کوچک و یا تازه تاسیس در اختیار کاربران قرار می گیرند. اما آیا غول های نرم افزار جهان در مورد این موضوع بسیار مهم بی برنامه هستند؟

مایکروسافت، این غول بی شاخ و دم، خیلی زودتر از ما و در سال 2005 به فکر این موضوع مهم افتاد. همان زمانی که Folder Share را از ByteTaxi خریداری کرد. احتمالن شما هرگز از این خرید آگاه نشده اید، چون بر خلاف سرویس های به اشتراک گذاری ساده که تنها بر روی به اشتراک گذاری مطالب موجود در نت با دیگران، تمرکز دارند، این سرویس به گونه ای دیگر فعالیت می کرده است. البته در این سال ها مایکروسافت تنها به این پروژه نیز اکتفا نکرده است و هدف های بسیار بزرگتری مانند Live Mesh را نیز دنبال کرده است. Mesh ی که رسمن پتانسیل متحول کردن دسترسی به اطلاعات را دارد.

اما اینها تمامن مقدمه ای برای رسیدن به عضوی جدید از خانواده ی Windows Live بود. و آن چیزی نیست به جز Windows Live Sync. در واقع از سپتامبر سال گذشته، دیگر سرویس Folder Share وجود خارجی ندارد.(صفحه ی آپگرید به Windows Live Sync)

هنگامی که به صفحه ی Windows Live Sync بروید، با یک طراحی ساده روبه رو می شوید که دارای 3 گزینه بیشتر نمی باشد.(البته قبل از آن باید با اکانت لایو لاگین کرده باشید) اما همین 3 گزینه چه کار ها که نمی کنند.

Personal folders:
اگر دارای چند کامپیوتر هستید، می توانید از طریق Personal folders اقدام به همسان سازی پوشه های مورد نظرتان در تمام سیستم ها کنید. این کار به صورت خودکار انجام می شود و شما فقط وقت برای لذت بردن خواهید داشت. دقت کنید که لزومی ندارد سیستم های شما در یک مکان قرار داشته باشند. در واقع اینترنت برای شما حکم یک شبکه ی محلی را پیدا خواهد کرد.

Shared folders:
این قسمت کار همسان سازی پوشه های مورد نطر را این بار بین چند شخص انجام خواهد داد. با گوگل ریدر می توانید فیدتان را به اشتراک بگذارید؟ با این سرویس کل کامپیوترتان را به اشتراک بگذارید و همچنان لذت ببرید.

Remote access:
هیچ وقت ذوق و شوقی که برای اولین بار به وسیله ی برنامه ی Remote Desktop Connection به کامپیوتری دیگر تحت شبکه متصل شدم، فراموش نخواهم کرد. این که دسکتاپ شخصی را از فاصله ی دور تحت کنترل بگیری، انصافن برای بار اول هیجان انگیز است. اما هیجان آن به پای دسترسی به کل My Computer خودت، آنهم از طریق اینترنت نمی رسد. گمان می کنم شکل زیر خود گویا ی مساله خواهد بود.

بله، به وسیله ی این گزینه می توانید به شکل فوق العاده راحت و از طریق وب، به کل هاردتان دسترسی پیدا کنید و هر چیزی نیاز دارید از روی آن کپی کنید. البته قبل از آن باید در تنظیمات برنامه، ویژگی Allow remote access to this computer را فعال کنید.دیگر چیزی هم ماند که مایکروسافت به آن توجه نکرده باشد؟

این جمله را از بنده به یاد داشته باشید:
دیگر کامپیوتر دسکتاپ صرفن به سیستمی که روی میز منزلتان قرار دارد گفته نمی شود. کامپیوتر دسکتاپ شما، هر وسیله ای است در هر کجای این عالم که با آن به اینترنت متصل می شوید.

ویندوز 7 نوید خیلی چیزا رو به آدم میده. یکیش اینه که دیگه مرزی بین کامپیوتر ها وجود نداره و کامپیوتر دسکتاپ شما، همیشه دسکتاپ باقی خواهد ماند، حتا اگه صد ها کیلومتر ازش دور باشی.

بنابراین برای نصب ویندوز 7 هیجان زده نباشید. قبلش لطفن یک خط ADSL تهیه کنید. چون ویندوز 7 و ویندوز لایو برای همدیگر ساخته شده اند. پس ویندوز 7 بدون ویندوز لایو معنی نخواهد نداد. وقت برای هیجان زده شدن و لذت بردن از 7 زیاد است.

پ ن : الزام به داشتن یک خط ADSL به این دلیل است که بعد از نصب برنامه های لایو، مایل خواهد بود تمام هاردتان را در فضای بیکران سرور های مایکروسافت معظم آپلود کنید. از ما گفتن بودن.

ست کردن تنظیمات مختلف شبکه، وقتی به کاری روزانه تبدیل شود بدون شک طاقت فرسا و کسل کننده خواهد شد. از طرف دیگر، وقتی بناست تغییراتی در تنظیمات شبکه ایجاد کنید، ممکن است ناخداگاه به تنظیمات اصلی صدمه بزنید که شبکه را دچار اختلال می کند. بنابراین داشتن نسخه ی پشتیبان از تنظیمات شبکه بسیار ضروری به نظر می رسد.

در این پست ما با دستورات کاربردی محیط Command Prompt آشنا شدیم و همچنین آموختیم چگونه می توان از این دستورات در Batch File ها استفاده نمود. در این مطلب نیز، ابتدا با نحوه ی گرفتن نسخه ی پشتیبان از تنظیمات شبکه آشنا می شویم و در ادامه با ساخت یک Batch File ، استفاده از این دستورات را ساده خواهیم کرد.

چگونه از تنظیمات شبکه نسخه ی پشتیبان بگیریم؟

همان طور که می دانید با دستور netsh می توانید انواع و اقسام تنظیمات Local و یا Remote شبکه را اضافه و یا تغییر دهید. این دستور در زیر مجموعه ی خود دستوری به نام Dump دارد که برای نمایش و یا ذخیره کردن تنظیمات شبکه است. برای گرفتن یک نسخه ی پشتیبان کلی و از طریق دستور netsh ، به شکل زیر عمل می کنیم:

netsh dump > d:\backup.dmp

این دستور نسخه ی پشتیبان تنظیمات شبکه را در درایو D ذخیره می کند. همان طور که می دانید دستور netsh شامل شاخه هایی نظیر Interface، Routing، Ras و … است. اگر بخواهید به صورت جزیی تر نسخه ی پشتیبان تهیه کنید می توانید برای مثال به شکل زیر عمل کنید:

netsh interface ip dump > d:\backup.dmp

به این نکته نیز توجه کنید که برای گرفتن نسخه ی پشتیبن نباید وارد شاخه ی Netsh شوید. نوشتن دستورات بالا به خودی خود کافی هستند.

وارد کردن تنظیمات شبکه:

بعد از گرفتن نسخه ی پشتیبان می توانید با خیال راحت تنظیمات شبکه را دست کاری کنید. مهم نیست چه بر سر تنظیمات شبکه می آورید، مهم این است که بتوانید تنظیمات پیش فرض را برگردانید. برای این کار دستور زیر را تایپ کنید:

netsh –f backup.dmp

البته قبل از اجرای این دستور، باید وارد شاخه ای شوید که نسخه ی پشتیبان در آن قرار دارد. در این مثال درایو D. به همین راحتی تنظیمات پیش فرض شبکه اعمال می شود.

ساخت یک Batch File برای گرفتن نسخه ی پشتیبان:

انجام کار های ذکر شده بسیار ساده است. اما با این حال اگر تبدیل به یک کار همیشگی شوند، عذاب آور خواهد شد. ضمن اینکه هنگامی که برای یک مشتری، شبکه ای طراحی و راه اندازی می کنید، می توانید یک Batch File ساخته و آن را به صاحب کار دهید تا در هنگام بروز مشکلی ساده، مجبور نشوید شخصا در محل حاضر شوید.

برای این کار ابتدا یک منو ایجاد می کنیم تا بتوانید با تایپ یک عدد، نسخه ی پشتیبان تهیه کنید و یا آن را برگردانید. سپس با استفاده از تابع شرطی IF، فایل را طوری برنامه ریزی می کنیم تا با وارد کردن هر عدد، کاری خاص انجام دهد. قسمتی از این فایل را در شکل زیر میبینید.

فایل آماده را می توانید از این آدرس دانلود کنید. فراموش نکنید نسخه ی پشتیبان در همان فولدری که این Batch File قرار دارد، ذخیره می شود. البته این حالت را به راحتی می توانید تغییر دهید.

اگر پست قبل را مطالعه کرده باشید، با دستورات خوب و مفیدی آشنا شده اید که می توانید از آنها در محیط داس استفاده کنید. در حالت عادی اگر بخواهید کاری در محیط ویندوز انجام دهید، استفاده از این دستورات بیهوده خواهد بود. زیرا تمام فعالیت ها در محیط گرافیکی انجام خواهد پذیرفت. اما ما با کمک هم، نخواهیم گذاشت پست قبل بی کاربرد باقی بماند.

Telnet چیست؟
Telnet یا Telecommunication network نرم افزاری است که به افراد توانایی کنترل قسمت های مختلف یک کامپیوتر را از راه دور می دهد. تمام این توانایی ها در محیط متنی صورت می گیرد و تنها به وسیله ی یک سری دستورات است که می توانیم به اهداف خود برسیم. این دستورات جا به جا شده بین کامپیوتر میزبان و میهمان، به صورت متن منتقل می شود و بنابراین امنیت کمی خواهند داشت. اگر واقعن نگران اطلاعات جا به جا شده هستید، می توانید از SSH یا Secure Shell استفاده کنند.

استفاده از Telnet:
برای استفاده از Telnet، بعد از وارد شدن به محیط Command Prompt به صورت زیر عمل کنید:

Telnet Computer name

به جای Computer name نام کامپیوتری که قصد متصل شدن به آن دارید را بنویسید. در این صورت، اگر سرویس Telnet بر روی کامپیوتر میزبان روشن باشد، شما به Command Prompt آن کامپیوتر دسترسی خواهید داشت و می توانید از دستوراتی که در پست قبل مطرح شده بود، نهایت استفاده را ببرید. البته قبل از متصل شدن ممکن است از شما تقاضای نام کاربری و رمز عبور کند که باید نام و پسورد اکانت کامپیوتر میزبان را وارد کنید. به این نکته نیز توجه داشته باشید که هنگام تایپ کلمه ی عبور، بر روی صفحه ی نمایش کلمه ای ظاهر نمی شود.

دستور Telnet شامل پارامتر های گوناگونی می باشد که هر کدام از آنها دارای کاربرد های زیادی هستند. به کمک پارامتر l- می توانید با نام کاربری مورد نظرتان، به کامپیوتر Remote متصل شوید. شکل کلی استفاده از این پارامتر به صورت زیر است:

Telnet mohammad –l administrator

که Mohammad نام کامپیوتر مورد نظر Administrator هم یوزری است که با آن قصد لاگین کردن داریم. همچنین با کمک پارامتر Port می توانید با پورتی متفاوت به کامپیوتر مورد نظر متصل شوید:

Telnet mohammad 50

پورت پیش فرض برنامه Telnet، عدد 23 است. اما ممکن است این پورت توسط مدیر شبکه مسدود و پورت دیگری به این کار اختصاص داده شده باشد. اینجاست که شما باید عدد پورت را هم وارد کنید. در ادامه نحوه ی تغییر دادن پورت را هم خواهیم آموخت.
برای ساختن فایل لاگ هم پارامتری وجود دارد که به کمک آن می توانید تمام فعالیت ها را ذخیره کنید.

telnet mohammad –f d:\log.txt

با این دستور فایل لاگ در درایو D و با نام log ذخیره خواهد شد. البته برای این کار روش دیگری هم وجود دارد و آن استفاده از نرم افزار های جانبی است. یکی از برنامه های خوب در این زمینه CRT است. نسخه ی 30 روزه ی این برنامه را برایتان آپلود کردم که می توانید از این آدرس، دانلود کنید.

ضمن اینکه به کمک دستور tlntadmn می توانید اطلاعات جامعی در مورد جلسه ی در حال اجرا به دست بیاورید. هنگام پایان کار نیز، با دستور exit ارتباط خود را با کامپیوتر Remote قطع نمایید.

تغییر پورت:
برای این کار نیاز به ایجاد تغییر در رجیستری ویندوز خواهید داشت. وارد پنجره ی Run شوید و عبارت regedit را وارد کنید. سپس شاخه ی زیر را طی کنید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\TelnetServer\1.0

سپس از سمت راست مقدار TelnetPort را تغییر دهید. در این مسیر می توانید سایر تنظیمات Telnet را نیز به صورت کامل دستکاری کنید.

خطاهای رایج:
ممکن است هنگام متصل شدن به کامپیوتر مورد نظر، با پیغام زیر روبه رو شوید:

Could not open connection to the host, on port 23: Connection failed

این پیغام هنگامی ظاهر می شود که سرویس Telnet فعال نباشد. البته در شبکه های معمولی که امنیت سفت و سختی حکم فرما نیست شما به راحتی می توانید این سرویس را در کامپیوتر مورد نظر فعال کنید. برای این کار از پنجره ی Run، دستور mmc را تایپ کنید تا پنجره ی کنسول باز شود. از منوی File، گزینه ی Add/Remove snap-in را انتخاب کنید. با زدن دکمه ی Add، مشاهده خواهید کرد که می توانید به تمامی قسمت های کامپیوتر مورد نظر متصل شوید. در صفحه ی باز شده، گزینه ی Sevices را انتخاب کنید. در پنجره ی جدید با انتخاب گزینه ی Another computer، آدرس کامپیوتر مورد نظر را وارد کنید. بعد از انجام این کار، سرویس Telnet را پیدا کرده و آن را Start کنید. (در این پست نیز از کنسول MMC استفاده کرده بودیم)
البته تغییر پورت هم می تواند یکی از دلایل بروز این خطا باشد که نباید آن را فراموش کنید.

اگر در این رابطه دچار مشکلی شدید، خوشحال خواهم شد مطرح کنید تا با کمک یکدیگر، سعی بر رفع مشکل پیش آمده کنیم.