ویندوز 7 نو آوری های زیادی را با خود  به همراه آورده است که امید ها را به این سیستم عامل بسیار بیشتر کرده است. در واقع تا قبل از عرضه ی نسخه ی آزمایشی ویندوز 7، مخالفان سیستم عامل ویندوز حق داشتند نسبت به مایکروسافت خرده بگیرند. آنها از ویندوزی استفاده می کردند که تاریخ عرضه ی آن سال 2001 بود و مطمئنا در دهه ی نود، کار اجرایی بر روی آن آغاز شده بود. این دوستان در این میان دو چیز را نادیده می گرفتند:
اول اینکه وقتی از XP خرده می گرفتند، آیا سیستم عامل دیگری سراغ داشتند که نسخه ای از آن مربوط به 10 سال قبل باشد و همچنان پرکاربرد؟ و دوم اینکه دوستانی که چنین ایراد هایی را مطرح می کردند، بدون شک به 80 الی 90 درصد از ویژگی های ویندوز مسخره ی XP! آگاهی نداشته و ندارند. ویژگی هایی که بخش کوچکی از آن در این وبلاگ ذکر شد و بخش عظیمی از آن به دلیل تخصصی تر بودن و یا متناسب نبودن با محتوای این وبلاگ، ذکر نشدند. مطمئنا دوستانی که دوره های مایکروسافت را گذرانده اند، بر این گفته صحه خواهند گذاشت.

اما الان اصلا بحث سر این موضوع نیست. زیرا نه من مالک و یا کارمند شرکت مایکروسافت هستم و نه مشکلی با سیستم عامل های دیگر دارم. هر کسی بنابر نیاز خود از سیستم عاملی استفاده می کند. به عنوان مثال خیلی اوقات پیش میاید که یک مهندس شبکه، سرور DNS را بر روی سیستم عامل لینوکس پیاده سازی می کند تا هزینه ی کمتری به وجود بیاید. بنابراین انتخاب سیستم عامل به صورت کامل بسته به نیاز شخص و یا یک ارگان می باشد و صحبت بر سر بهتر بودن یکی از سیستم عامل ها به صورت کلی، کار بیهوده ای است.

بعد از این مقدمه، قصد دارم در مورد یکی از ویژگی های جدید ویندوز 7، یعنی Libraries صحبت کنم. اگر با نسخه ی آزمایشی ویندوز 7 کار کرده باشید، حتما با این ویژگی برخورد کرده اید. صفحه ای که به صورت پیش فرض دارای 4 لینک به پوشه های Videos، Music، Pictuters و Documents است. حتی به صورت پیش فرض آیکون آن بر روی تسکبار ویندوز نیز قرار دارد. اما Librariy ها چه هستند؟

Libraries یا کتابخانه ها، در واقع محیطی هستند که در آن می توانیم به تمامی پوشه های خود، در هر  جای هارد که قرار دارند، لینک بدهیم تا بتوانیم به صورت یکپارچه بر آنها مدیریت کنیم و دسترسی راحت تری نیز به آنها داشته باشیم. در واقع مایکروسافت با بررسی هایی که انجام داده است، به این نتیجه رسیده است که کاربران فایل های بسیاری زیادی دارند که در پوشه ی My Document آنها قرار ندارد، اما استفاده ی زیادی از آنها می شود. همین موضوع نیز سبب کار بر روی مفهومی به نام Libraries شد.

Libraries تا حدودی شبیه Folder هستند و البته اصلا شبیه Folder نیستند! از این نظر تا حدودی شبیه Folder ها هستند که ظاهر آنها تفاوتی با یک Folder ندارد. اما بر خلاف Folder ها، Libraries هیچ فایلی را در خود ذخیره نمی کنند. در واقع آنها محلی برای نگه داری لینکی از فایل های شما در سر تاسر هاردتان هستند. این حالت چند ویژگی بارز دارد:

اول اینکه شما دیگر نگران پاک شدن اطلاعاتتان با خرابی ویندوز نخواهید بود. زیرا Libraries فقط لینک فایل های شما را نگه داری می کند. (داخل پرانتز عرض کنم در مورد خرابی ویندوز 7 نیز جای بحث بسیار زیادی وجود دارد. جایی که بر خلاف ویندوز XP، شما شاید تا مدت ها نیاز به تعویض سیستم عاملتان پیدا نکنید. البته این تنها یک تجربه ی شخصی از چند ماه استفاده کردن از این سیستم عامل است. بار ها به دلایلی که مربوط به دست کاری های بنده بود و نه سیستم عامل، سیستمم دچار مشکل شد که حتی بدون نیاز به برگرداندن Image، در عرض چند دقیقه سیستم عامل را تعمیر کردم.)
و دوم اینکه یک مدیریت مرکزی نسبت به فایل های خود دارید و دیگر نیاز نیست برای رسیدن به یک پوشه، کلی وقت صرف کنید.

ساخت یک Librariy جدید:
برای اینکه جدا از 4 پوشه ی پیش فرض ویندوز، پوشه های دیگری هم وارد Libraries کنید، چند راه دارید.می توانید مطابق شکل، بر روی گزینه ی Libraries در ساید بار کلیک راست کرده و گزینه ی New Libraries را انتخاب کنید. بعد از ساخت یک Libraries جدید، بر روی آن راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید. در صفحه ی باز شده، با کلیک بر روی دکمه ی Include a folder، فولدر مورد نظر خودتان را لینک کنید.

و یا اینکه به صورت مستقیم بر روی پوشه ای که قصد دارید آن را وارد Libraries کنید، راست کلیک کنید و Include in Library را انتخاب کنید.

این مطلب برای استفاده ی بهینه از Libraries کافی است. اما دوستانی که برنامه نویس هستند، می توانند از این لینک به مطالب بسیار ارزشمندی در این رابطه برسند که به صورت بخش بخش، توسط وبلاگ مایکروسافت در حال بررسی ویژگی های Libraries است.

Libraries و DFS:
هر چند Libraries مفهوم جدیدی را وارد سیستم عامل های دسکتاپ ویندوز کرده است، اما برای دوستانی که اهل شبکه هستند و با ویندوز سرور کار کرده اند، این ویژگی کاملا آشنا به نظر می رسد. علت این موضوع هم در شباهت این مقوله، با DFS است. همان طور که دوستان می دانند، DFS یا Distributed File System ویژگی است که یک مدیر شبکه می تواند  با لینک دادن به فایل های به اشتراک گذاشته در شبکه، آنها را در یک فولدر جمع آوری کنید. البته باز هم مانند Librariy ها، در این فولدر فایلی ذخیره نمی شود و صرفا لینکی به سایر فایل ها داده می شود تا دسترسی به منابع، راحت تر صورت بپذیرد. هر چند DFS توانایی های بسیار بیشتری مانند همسان سازی لینک ها با سایر DFS ها دارد، اما فلسفه و کارکرد هر دو مقوله شباهت زیادی به یکدیگر دارند.

از Libraries که محلی برای دسترسی راحت تر به فایل های شما است، نهایت استفاده را ببرید.

توسعه و پیشرفت وب فارسی، همیشه از دغدغه های مهم بنده بوده است تا جایی که حتی در این وبلاگ نیز بارها به این موضوع پرداخته ام. اعتقاد راسخ دارم این توسعه و پیشرفت صورت نمی پذیرد مگر با بحث و گفت و گوی تمام اهالی وب فارسی و حمایت از افرادی که برای ارتقای جایگاه وب فارسی تلاش می کنند. خوشبختانه در یکی دو سال اخیر، حرکت های بسیار خوبی در این زمینه صورت گرفته است که جای تقدیر دارد.

در راستای حمایت از وب سایت های ایرانی، وبنا دو سالی می شود که دست به کار شده است و با برگزاری جشنواره آنلاین وب سایت های ایران، گامی بلند در راستای حمایت از وب فارسی برداشته است. نخستین دوره ی این جشنواره سال گذشته برگزار شد که در مجموع 32 وب سایت برتر انتخاب شدند. اما امسال دومین دوره از این جشنواره، با تجربه ای بیشتر نسبت به سال گذشته ، اواخر اردیبهشت ماه برگزار خواهد شد.

دومین دوره جشنواره آنلاین وب سایت های ایران، بهمن ماه سال 87، با شروع رای گیری از کاربران کلید خورد و تا 25 اسفند که فرصت شرکت در این نظر سنجی بود، بیش از 1500 نفر، 1066 وب سایت مورد علاقه ی خود را ثبت کردند. بعد از بررسی این سایت ها توسط تیم برگزاری، 138 وب سایت در قالب 17 گروه به دور پایانی راه یافتند.

اسامی این 138 وب سایت نیز در حال حاضر در اختیار داوران جشنواره ( که همگی از فعالان فناوری اطلاعات و همچنین برترین آی تی نویسان هستند) قرار گرفته است تا بهترین وب سایت هر گروه را مشخص کنند. در نهایت نظر داوران نیز بررسی می شود تا وب سایت هایی که بیشتر رای را از جانب داوران به دست آوردند، به عنوان بهترین وب سایت در زمینه ی تخصصی خودشان معرفی شوند. همچنین ده وب سایت  برتر نیز، تندیس بهترین وب سایت سال 87 را دریافت خواهند کرد.

جا دارد از مدیران سایت وبنا، کمال تشکر را بابت برگزاری این جشنواره داشته باشیم. اما از آنجا که همیشه باید به دنبال بهبود کارمان باشیم، نکاتی را من باب ارتقای کیفیت جشنواره مطرح می کنم.

دسته بندی هایی که برای دومین جشنواره صورت گرفته است، حاوی چند نکته ی مثبت، و البته چند نکته ی منفی بود. نکته ی مثبت این دسته بندی، تعداد زیاد آن بود که امکان قرار دادن سایت ها را در دسته بندی تخصصی خود فراهم آورد. اما قرار دادن سایت ها در دسته بندی های مختلف، می توانست با دقت بیشتری صورت پذیرد. مثلا سایت های موجود در دسته ی “ خبری” از تنوع موضوع بسیار زیادی برخوردار بودند و در واقع هر سایت در زمینه ی تخصصی خود، حرفی برای گفتن داشت. به نظر می رسد اگر تعداد دسته بندی های تخصصی در این قسمت بیشتر بود، هیئت داوران می توانستند انتخاب بهتری داشته باشند. با اینکه در این قسمت تعداد دسته بندی ها کم بود، اما شاهد دو دسته ی “هنری” و “فرهنگی” بودیم که امکان ادغام آنها بدون ایجاد مشکل خاصی، میسر بود.

دومین موردی که امکان بهبود آن وجود دارد، نحوه ی شرکت در نظر سنجی است که امسال در حد عالی صورت نگرفت. البته چون هم اکنون صفحه ی نظر سنجی به دلیل اتمام فرصت، غیر فعال شده است، امکان بررسی دقیق وجود ندارد، اما با مشورت و دقت بیشتر، می توان شکل بهتری برای شرکت در نظر سنجی تهیه کرد تا امکان تقلب (که از دغدغه های برگزار کنندگان بود) نیز وجود نداشته باشد.

به دلیل قدرت برگزار کنندگان جشنواره، خوشبختانه امسال شخصیت های بسیار خوبی در اختتامیه این جشنواره به ایراد سخنرانی خواهند پرداخت که جای بسی تشکر دارد. امیدوارم این جشنواره ، در سال های بعد نیز ادامه پیدا کند که وجود آن برای دلگرمی و تشویق اهالی وب فارسی، بسیار ضروری است.

در این صفحه می توانید اطلاعات تکمیلی را در این مورد پیدا کنید. ضمن اینکه اگر مایل به حمایت مالی از این جشنواره هستید، در این صفحه پیشنهاد خودتان را با برگزار کنندگان، مطرح نمایید. به امید حمایت هر چه بیشتر اهالی وب فارسی از این دست جشنواره ها.

خوشبختانه مطالب خوبی من باب وبلاگ نویسی حرفه ای در حال مطرح شدن است که بنده به نوبه ی خودم لازم میبینم از این کار حمایت کنم و مسلما خودم را موظف به پرداختن به این موضوع می دانم. در پی کامل شدن موضوع که به صورت کامل می توانید از بلاگ نوشت آن را مطالعه کنید، لازم میبینم چند مورد را تذکر دهم که بر خلاف عقیده ی دوستان، موافق آنها نیستم.

1- ترجمه ی واژگان انگلیسی:
در این مورد قبلا هم در وبلاگ نوشته ام اما همچنان علت استفاده ی دوستان از ترجمه های بسیار ضعیف را نمیفهمم. آیا هر کلمه ی انگلیسی را ما باید برای خودمان ترجمه کنیم؟ این وسط چندین نکته وجود دارد:

الف: اول اینکه آیا وظیفه ی ترجمه ی این کلمات بر عهده ی ماست یا بر عهده ی فرهنگستان زبان فارسی؟ یا هر نهاد دیگر؟ آیا مایی که این کلمات را ترجمه می کنیم، اطلاعات تخصصی از ادبیات فارسی و انگلیسی داریم؟
ب: فرض را بر این می گذاریم که از سر دلسوزی برای زبان فارسی این کار را می کنیم. اما چه دلسوزی؟ دلسوزی برای زبانی که قرن هاست به روز نمی شود و همچنان مثل تاریخمان، فقط به گذشته ی غنی آن می نازیم و هیچ نیازی برای ترمیم آن نمیبینیم؟ (که این هم وظبفه ی ما نیست)
ج: انصافا شما مفهوم کلمه ی “سایت” را زودتر درک می کنید یا “تار نما”؟ به فرض اینکه بگوییم بعد از مدتی به این کلمه عادت می کنیم، اما کدام کلمه زیبا تر است؟ فید زیبا تر است یا خمیر مایه؟
د: پیشنهاد اکید می کنیم از این پس به جای کلمه ی “فرندفید”، از واژه ی “خمیر مایه ی دوست” استفاده کنید. این پیشنهاد برای سایر نام ها مانند “فیس بوک” نیز صادق است.

2- استفاده از ابزار های وب 2:
بسیاری، استفاده از سایت های فرندفید، توییتر، گوگل ریدر، فیس بوک، دلیشز و … را به خاطر اینکه عده ای کثیری از آن استفاده می کنند و البته خدمات خوبی هم که می دهند، از واجبات حرفه ای بودن می دانند. اما نظر شخص بنده چیز دیگری است. من می گویم باید با تمامی سرویس ها آشنا بود و فقط در صورتی که واقعا با نیاز ما سازگار هستند، از آنها استفاده کرد. نه چون همه از آنها استفاده می کنند، پس ما هم استفاده کنیم. من ادعای حرفه ای بودن ندارم، اما مصداق روشنی در این زمینه هستم:

من وقتی با توییتر آشنا شده بودم، حس کردم جای بسیاری مناسبی برای من است. بنابراین الان مدت هاست در آن فعالیت می کنم. دوستان بحث کوچ به سرویس های دیگر مثل جایکو را فراموش نکرده اند. اما من آن زمان هم در توییتر ماندم، چون مشکلی با آن نداشتم. از طرف دیگر هنگامی که در سایت فرندفید عضو شدم، آن را اصلا محیط جالبی ندیدم. البته هر از چند گاهی به آن سر میزنم تا با ویژگی های جدیدش آشنا شوم، اما از آن استفاده نمی کنم. حالا تمام بلاگر ها نیز آن استفاده کنند. لزومی ندارد برای در جمع بودن، از سرویس هایی استفاده کنم که به آنها اعتقادی ندارم.
یا حتی گوگل ریدر. مدتی است که مینیمال نویسان بلاگر نیز به استفاده از گوگل ریدر روی آوردند و در واقعی نوعی مد محسوب می شود. اما من چند سال قبل و بعد از استفاده از اسنرفر، آن را کنار گذاشته ام. یعنی اگر یک بلاگر، از فید ریدری جز گوگل ریدر، استفاده کند، حرفه ای نیست؟

پرداختن به این موضوع تا رسیدن به نتیجه و تعریفی روشن از حرفه ای بودن، کار ضروری به نظر می رسد. من با بسیاری از مطالب مطرح شده در این زمینه موافق هستم و نکاتی که در این پست ذکر کردم، صرفا نظر خودم در ارتباط با اشکالاتی است که دوستان در بحث حرفه ای بودن مطرح می کنند. تا در صورت تایید دوستان، از اشتباهات این چنینی در سایر مطالب جلوگیری به عمل آید.

پ ن 1: یک موضوع بسیار مهم دیگر هم که وجود دارد و حتما باید به آن پرداخته شود این است که عده ی کثیری فکر می کنند ما بلاگر ها اصولا بیکار هستیم و از سر بیکاری، وبلاگ مینویسیم!  دوستان مطمئن باشید اکثر بلاگر ها، افراد حرفه ای در زمینه ی کاری خودشان هستند و همگی هم مشغول کار! این وسط کسی با خودش نمی گوید آیا ارزش معدود کسانی که محتوا تولید می کنند بیشتر است یا افرادی که هر گاه در کارشان به مشکل برخوردند، میایند در اینترنت و از مطالب این افراد استفاده می کنند و می روند؟ جا افتادن این موضوع نیاز به کار فرهنگی بلاگر ها دارد.

پ ن 2: از این سکوت وحشتناک بلاگر ها در ارتباط با انتخابات ریاست جمهوری، واقعا در تعجب هستم. نمی دانم آن را به حساب ترس از فیلتر شدن  بگذارم و یا اینکه واقعا هیچ کمبودی در زمینه ی فناوری اطلاعات حس نمی کنند.  در هر صورت بنده وظیفه ام را انجام داده ام و لااقل تا بعد از انتخابات ریاست جمهوری، در این زمینه چیزی نخواهم گفت.

کمتر از دو ماه دیگر تا انتخابات باقی مانده است و تنور گفت و گو ها این روزها حسابی داغ است. هر گروهی خواهان اظهار نظر قاطع کاندیدا های ریاست جمهوری در مورد حزب و یا مساله ی مورد علاقه ی خودش می باشد. بنده نیز، به عنوان عضو کوچکی از ملت بزرگ ایران ، علاقه مندم دغدغه های خود به عنوان یک علاقه مند به فناوری اطلاعات را با کاندیدای منتخبم، جناب آقای میر حسین موسوی، در میان بگذارم. به این امید که دغدغه های من و امثال من، به گوش جناب میر حسین موسوی برسد. پیشاپیش از جسارت خود، مبنی بر مخاطب قرار دادن شما، عذرخواهی می کنم.

وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات در 4 سال اخیر، اقدامات بسیاری انجام داده است که به نظر بسیاری، تمامی این فعالیت ها مثبت و سازنده بودند. علت این موضوع که معتقدم بسیاری، این فعالیت ها را خوب و بی نقص قلمداد می کنند این است که بر خلاف بسیاری از وزرای دولت، بنده به یاد ندارم وزیر فناوری اطلاعات، تذکری جدی از نمایندگان محترم مجلس دریافت کرده باشد. (صرفا بنده به یاد ندارم) و این به واقع مایه ی خوشحالیست.
فعالیت هایی مانند افزایش نفوذ تلفن همراه و ثابت، افزایش مسیر فیبر نوری کشور، افزایش دفاتر خدمات ارتباطی و … از جمله فعالیت های مثبت این وزارت خانه است. اما بنده، قصد برشمردن این فعالیت ها را ندارم. چون ایمان دارم هر دولتی، فعالیت های خوب گذشته را ادامه خواهد داد و صحبت در این مورد، لزومی نخواهد داشت. بنده قصد تذکر قصور(عمدا و یا سهوا) این وزارت خانه، از نظر خودم را دارم و در نهایت قصد دارم نظر شما را نیز در این موارد را بدانم.

1- متاسفانه در حالی که شاهد بودیم وزارت خانه ی محترم، حتی به صورت اقساطی به مردم بسیاری از شهرستان ها تلفن ثابت ارائه می داد تا ضریب نفوذ آن را بیشتر کند، خبر و برنامه ای برای افزایش ضریب نفوذ اینترنت در کشور وجود نداشت. هر چند گه گاهی اعدادی در ارتباط با ضریب نفوذ اینترنت پخش می شود، اما بیشتر این آمار ها به طنز شباهت دارد تا واقعیت و دوستان بسیاری با بیان ادله محکم، نادرست بودن این ادعا ها را ثابت کردند. بنده به عنوان یک طرفدار، می خواهم بدانم شما چه برنامه ای برای توسعه ی اینترنت در کشور دارید؟ آیا شما هم می خواهید تنها به بیان آمار های نادرست، اکتفا کنید؟

2- متاسفانه و متاسفانه 4 سالی می شود که کاربران خانگی ایران، برای دسترسی به اینترنت محدود به سرعت 128 شدند. جای شرمندگی دارد وقتی در دنیا اینترنت با سرعت مگابایت عادی شده است، ما کاربران خود را برای حفظ آخرت، محدود به سرعت 128 می کنیم. نظر شما در این مورد بسیار می تواند حائز اهمیت باشد. آیا شما موافق این محدودیت هستید و اگر نه، چه برنامه ای برای آن دارید؟

3- فیلترینگ نادرست و غیر کارشناسانه، بسیاری از کاربران ایرانی را رنجیده خاطر کرده است. در اصل موضوع فیلترینگ و یا بستن سایت های غیر اخلاقی و در بعضی مواقع حتی سایت های سیاسی، هیچ شکی وجود ندارد و وجود این موارد طبیعی است و خواهد بود. اما فیلترینگ وبلاگ ها و سایت ها بدون هیچ دلیل و صرفا به خاطر وجود بعضی از کلمات، کاری شرم آور است. آیا شما در صورت انتخاب شدن، قصد کنترل اصولی فیلترینگ را دارید؟

4- گران فروشی از هر منظری که به آن نگاه کنیم، از نظر یک ایرانی زشت و گناه محسوب می شود. اما چرا مخابرات خدمات خود را با قیمتی بیشتر از حد واقعی، و حتی در بعضی از مواقع، بیشتر از مقدار قانونی آن(مانند آبومان اینترنت پر سرعت) ارائه می کند و کسی هم سخن نمی گوید؟ آیا این ضایع کردن حقوق ملت نیست؟ متعجب هستیم چرا کسی در این باره اقدامی نمی کند. آیا شما نمی خواهید به حال این گران فروشی ها، فکری کنید؟

5- بسیاری از ادارات دولتی موظف و یا متمایل به ارائه خدمات الکترونیکی شده اند. اما آیا به هر قیمتی باید الکترونیکی شد؟ متاسفانه به دلیل نبود کارشناس در این ادارات، به کرات خود شاهد جابه جا شدن مبالغ بسیار کلان برای راه اندازی یک سایت و یا یک شبکه ی ساده بوده ام. بنده قصد خراب کردن بازار دوستان و حتی خودم را ندارم. اما آیا بهتر نیست فکری به حال این ادارات کرد؟ آیا نمی توان با استخدام کارشناسان خبره فناوری اطلاعات، از بسیاری از این هزینه ها کاست؟ نظر شما در این مورد چیست؟

جناب میر حسین موسوی؛ توجه به فناوری اطلاعات در دنیای امروز، تا حدود زیادی از توجه به انرژی هسته ای و یا نفت نیز ضروری تر است. امیدوارم در صورت موفقیت در انتخابات، با درایت و بینش به این مساله نگاه کنید. مطمئنا نظر شما در ارتباط با موارد فوق، به بسیاری از افراد برای انتخاب فرد مناسب تر کمک خواهد کرد.

پ ن: توجه وبلاگ نویسان آی تی به این مقوله و نوشتن پستی من باب خواسته های خود در ارتباط با فناوری اطلاعات از رییس جمهور آینده، مطمئنا می تواند منجر به اظهار نظر کاندیداهای ریاست جمهوری شود.

ویرایش در 88/3/9:

خوشبختانه نگرانی های بنده و سایر دوستان مورد توجه مهندس موسوی قرار گرفته است و در برنامه ی اقتصادی مهندس موسوی که چندی پیش منتشر شده است، ایشان نگاهی ویژه به فناوری اطلاعات نشان داده اند. رئوس برنامه های مهندس موسوی در ارتباط با فناوری اطلاعات که پاسخی جامع به سوالات این حقیر است، عبارتند از:

1- توجه ویژه به محوریت فناوری اطلاعات در برنامه‌های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور به منظور ارتقاء بهره‌وری و رشد اقتصادی و ابزار توسعه
2- توسعه بسترهای دسترسی به ارتباطات و اینترنت از طریق
2-1 فراهم نمودن امکان دسترسی رایگان آحاد مردم به اینترنت از طریق خطوط تلفن در سراسر کشور
2-2 ارائه خدمات اینترنت پرسرعت برای کلیه کاربران اعم از خانگی و غیرخانگی
3- عملی نمودن آرمان تکریم ارباب رجوع وکرامت انسانی شهروندان با حمایت همه جانبه از عرضه خدمات اداری، تجاری، بانکی و اجتماعی در محیط اینترنت
4- تغییر رویکرد به مقوله فیلترینگ در اینترنت به منظور تأمین آزادی بیان و حفظ حریم شخصی افراد و ملاحظات فرهنگی و اجتماعی، بارور ساختن نوآوری جوانان و نخبگان و به ویژه توسعه شبکه‌های اجتماعی، گروه‌های مجازی و نهضت وب‌لاگ‌نویسی که نقش مهمی در افزایش سهم خط فارسی و تولید نوآوری در محیط سایبر داشته است.
5- فراهم نمودن فرصت برابر برای آحاد مردم در دسترسی و استفاده از اطلاعات و داده های موجود در بخش های مختلف دولت از طریق پایگاه‌های اطلاع‌رسانی اینترنتی که به مثابه یک ثروت ملی است.
6- توسعة اشتغال دانش محور از طریق حمایت از تبدیل فعالیت های اقتصادی و اجتماعی سنتی به فعالیت های فناورانه
7- زنده نگه داشتن زبان و فرهنگ فارسی از طریق کمک به اشاعه آن در محیط دیجیتال
8- استفاده از دانش و تجربیات جهانی با توسعه روابط بین الملل و همچنین جلب مشارکت نخبگان ایرانی خارج از کشور.
9- تقویت نهادها و بنیان علمی-پ‍ژوهشی کشور و ارتقاء صنعت فناوری اطلاعات ایران در عرصة رقابت جهانی.

در این پست، نوشتن نکات کاربردی در ارتباط با ویندوز 7 را آغاز کرده بودم. واقعیت این است که در نظر دارم در آینده بخشی کوچکی از مطالب وبلاگ را به ویندوز 7 اختصاص دهم. علت این موضوع این است که این ویندوز در نسخه های آزمایشی خود بسیار خوب عمل کرده است و می توان اطمینان داشت که با ظهور نسخه ی اصلی آن، بسیار زود جایگزین ویندوز XP و ویستا خواهد شد.
این موضوع از آن جهت برای کسانی که در حوزه شبکه فعالیت می کنند مهم است که کاربران به زودی به ویندوز 7 مهاجرت می کنند و داشتن مهارت کافی در این زمینه به منظور مدیریت کلاینت ها، بسیار حائز اهمیت خواهد بود.

عوض کردن صفحه ورود به ویندوز، جدا از جذابیت هایی که دارد، می تواند علل مختلفی هم داشته باشد. ممکن است شما بخواهید پس زمینه ی تمام کلاینت ها لوگوی شرکت شما باشد. در این مطلب دو روش برای انجام این کار را بررسی خواهیم کرد که روش دوم گرفته شده از این منبع است.

روش اول: استفاده از نرم افزار:
این روش به راحتی دانلود این نرم افزار و اجرای آن است! به همین راحتی. بعد از اجرای این برنامه که حتی نیاز به نصب هم ندارد، با انتخاب دکمه ی Change logon screen، عکس مورد نظر خودتان را انتخاب کنید و لذت ببرید. عکس زیر محیط این برنامه و صفحه ی Logon کامپیوتر بنده را نشان می دهد.

روش دوم: تغییر در ویندوز:
این روش نسبت به راه اول، بسیار سخت تر است اما با این وجود پیچیدگی خاصی ندارد. مراحل کار به این صورت است که ابتدا کمی رجیستری ویندوز را ویرایش می کنیم و سپس وارد پوشه ی system32 می شویم و عکس مورد نظر خود را در یکی از پوشه های آن قرار می دهیم.

ویرایش رجیستری:
ابتدا با وارد کردن دستور regedit وارد رجیستری ویندوز شوید. سپس وارد شاخه ی زیر شوید.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\
CurrentVersion\Authentication\LogonUI\Background

سپس در سمت راست یک کلید از نوع DWORD بسازید و نام آن را OEMBackground بگذارید. مقدار آن را هم برابر 1 قرار دهید. کار این قسمت تمام شد!

ویرایش system32:
ابتدا وارد پوشه ی windows کامپیوتر شوید. برای ورود به این قسمت می توانید در Start، کلمه ی %windir% را نیز وارد کنید. سپس وارد پوشه ی system32 شوید. پوشه ی oobe را پیدا و وارد آن شوید. در این قسمت اگر پوشه ای با نام info وجود نداشت، آن را بسازید و وارد آن شوید. در این پوشه نیز پوشه ای با نام backgrounds بسازید. کار ساخت پوشه تمام شد. وارد پوشه ی backgrounds شوید و عکس مورد نظر خودتان را در این قسمت قرار دهید. جالب اینجاست که شما می توانید در این پوشه چندین عکس قرار دهید تا در صورت عوض شدن رزولیشن مانیتور، پس زمینه نیز متناسب با رزولیشن جدید تغییر کنید. برای این کار کافیست نام عکس خود را مانند اسامی زیر تغییر دهید:

background768×1280.jpg
background900×1440.jpg
background960×1280.jpg

یک عکس نیز با نام backgroundDefault.jpg در این پوشه قرار دهید تا در صورت متناسب نبودن رزولیشن، از این عکس به صورت پیش فرض استفاده شود. ضمن اینکه دقت کنید نام عکس هایی که در این پوشه قرار می دهید حتما باید یکی از این ها باشد. راحت ترین کار این است که یک عکس در این پوشه قرار دهید و نام آن را نیز backgroundDefault.jpg قرار دهید.

کار تمام است. log off کنید تا نتیجه ی کار خود را ببینید.