یکی از دستوراتی که در محیط Command Prompt می توانیم اجرا کنیم، دستور subst است. به کمک این دستور می توانیم یک فولدر را تبدیل به یک درایو کنیم تا در My Computer نمایش داده شود. ( اصطلاحا Map کنیم)

نحوه ی کار با این دستور به شکل زیر است:

subst u: c:\windows

دستور بالا پوشه ی Windows در درایو C را تبدیل به درایوری با نام U می کند. برای پاک کردن این درایو مجازی نیز از دستور زیر استفاده می کنیم:

subst u: /D

با این دستور که احتمالا خیلی ها آشنا بودند. هدف از این توضیحات، معرفی یک برنامه ی کوچک بود که همین کار را در محیط گرافیکی انجام می دهد. این برنامه Visual Subst نام دارد و از این آدرس می توانید آن را دانلود کنید.

البته این برنامه بیشتر به درد کاربران ویندوز XP می خورد. دلیل این موضوع هم امکانات مناسبی است که ویندوز 7 (و البته ویستا) در این زمینه ها دارند که معمولا نیازی به انجام این کار برای کاربران معمولی به وجود نمیاید.

استفاده از مرورگر ها امروزه تنها به سریع بودن و امنیت و مسائل اصلی آن مربوط نمی شود. امکاناتی که سازندگان در کنار مرورگرهای خود عرضه می کنند نیز به امری تاثیرگذار در این زمینه تبدیل شده است. مرورگرهایی نظیر فایرفاکس و یا اپرا از دیرباز در این عرصه فعالیت می کنند و شاید استفاده از ابزارهای کمکی یکی از دلایل موفقیت آنها باشد. شرکت گوگل نیز روز به روز در حال بهتر کردن مرورگر خود که کروم نام دارد می باشد، و توانسته مرورگر خود را از نسخه چهارم به بعد، با افزونه هایی کامل تر نماید که البته هنوز در ابتدای راه است. قابلیت های مختلف کروم در مقایسه با دیگر مرورگر ها به اندازه کافی در مباحث دیگر بحث شده است، و ما در اینجا قصد معرفی افزونه ای را داریم، که بوسیله ی آن می توانیم مانند افزونه هایی که در مرورگرهای دیگر استفاده می شود، توئیت نماییم و این امکان را برای افرادی که کروم مرورگر محبوب آنهاست، میسر نماییم.

برای نصب و اجرای این افزونه مواردی لازم است که باید به آنها توجه شود. اول اینکه نسخه مرورگر شما باید از 4 بیشتر باید تا قابلیت افزونه نصب کردن را داشته باشد. نکته بعدی نوع مرورگر شما است که مهم است که از چه نوعی باشد؛ Dev باشد یا Tester . سری Dev نسخه ای است که گوگل برای برنامه نویسان عرضه می کند تا بتواند آن را گسترش دهد، و Tester نسخه ای است که برای عموم عرضه می کند تا هرچه سریعتر مشکلات شناخته شده و آنها را رفع نماید. طبق آخرین اطلاعاتی که من دارم نسخه 4.0.220.1 یا همان آخرین نسخه توانایی نصب افزونه چه برای Dev و چه Tester را دارد، اما چنانچه هنگام نصب افزونه با پیغامی مبنی بر عدم اجازه جهت نصب مواجه شدید، بدانید که حتما از نسخه Tester استفاده می نمایید و باید به Dev تغییر دهید. برای اینکار هم میتوانید از اینجا مراحل را گذرانده و تغییر دهید. البته لازم به ذکر است که این بخش برای ایرانیان در دسترس نمی باشد و باید از آی پی خارج از ایران استفاده گردد. چنانچه اطلاعات بیشتری برای بررسی نیاز دارید، می توانید به اینجا مراجعه کنید.

حال که نسخه گوگل کروم برای نصب افزونه آماده شد، اقدام به نصب می کنیم.

برای نصب افزونه های کروم دو راه وجود دارد: روش اول به این سبک است که یک فایل crx را با کروم باز نمایید که با پیغام نصب کردن مواجه می شوید و نصب می کنید. روش دوم روشی است که ما در اینجا پی می گیریم و روش آن به این سبک است که افزونه را از طریق صفحه افزونه ها می خوانیم که نصب می شود. اما باید تغییراتی در نحوه اجرا شدن کروم نیز بدهیم، تا در هر بار اجرا شدن، افزونه نیر به طور خودکار اجرا شود.

افزونه را می توانید از اینجا دانلود کنید که البته توضیحاتی را در موردش به صورت پی نوشت آوورده ام که در انتهای مطلب می توانید ببینید.

پس از دانلود، آن را از حالت فشرده در آوورید. مکانش مهم نیست که در کجا باشد اما حتی الامکان در مکانی در درایو ویندوز باشد تا دسترسی مستقیم از کروم وجود داشته باشد، به عنوان مثال شاخه root از درایو ویندوزتان می تواند گزینه خوبی باشد. حال در کروم، chrome://extensions را تایپ نموده تا به بخش افزونه ها وارد شوید. با رفتن به گزینه load unpacked extension پوشه ای را که دانلود کرده اید انتخاب نمایید. حال با تصویری مشابه تصویر زیر مواجه می شوید که بازگو کننده ی اتمام نصب می باشد و تایید آن وجود منویی در پایین مرورگر است که بخش های افزونه را نشان می دهد.

حال به تنظیمات رابط گوگل کروم ( shortcut properties ) بروید و این متن را در انتهای بخش target وارد نمایید تا در هر بار اجرا شدن مرورگر، افزونه نیز خودکار نصب و اجرا شود:

–load-extension=”c:\Twitterome”

توجه کنید که به جای آدرس درج شده، محل قرار گرفتن افزونه را قرار دهید!

تا اینجا نصب افزونه تمام شد و برای اجرا آماده است. حال نوبت به انجام تغییرات در تنطیمات مطابق با اطلاعات حساب خود میرسد. فایل twitter.html را با نرم افزاری مانند notepad باز نموده و حساب کاربری و رمز عبور خود را در جای مشخص شده که با توضیحات اشاره شده، وارد کنید. در همان قسمت دو متد دیگر نیز میبینید که میتوانید آنها را نیز مطابق با میل خود تغییر دهید.  کار تمام شد! شما هم اکنون می توانید از طریق این افزونه که ما آن را Twitterome نامیدیم، توئیت کنید و از کروم لذت ببرید. : )

پی نوشت:

1. این افزونه از یک افزونه نسخه خارجی که توانایی توئیت به صورت فارسی را نداشت الگو برداری شده است. برای رعایت حقوق فرد نویسنده اطلاعات او نیز در هر فایل ذکر شده تا مراتب کپی رایت رعایت شود.
2. Twitterome نامی است که موقتا بر روی این افزونه گذاشته شده است. اما این افزونه از سیستم کاربری توئیتر استفاده نمی کند و نام API برای سیستم فرستنده درج می شود. دلیل استفاده نشدن از سیستم کاربری توئیتر نیز فقط بالا نبردن حجم اطلاعاتی است که شاید برای کسی که فقط توئیت کردن اهمیت دارد، مهم نباشد. با این حال چنانچه تمایل به استفاده از آن فراگیر گردد، کامل شدن آن و شبیه شدن به چیزی مانند افزونه های فایرفاکس دور از دسترس نیست.
3. امکاناتی که به این افزونه نسبت به نمونه خارجی اضافه شده است، به صورت توضیحات در ابتدای هر فایل و همچنین در فایلی با نام Read Me ذکر شده است.
4. چنانچه تمایل به کامل تر کردن آن دارید، می توانید کارهای خود را در همین مطلب به صورت نظر ارسال نموده تا کلیه بخش ها در کنار هم و بدون پراکندگی بررسی شوند.

موفق باشید/.

آیا فکر می کنید توسط توییتر نمی شود کامپیوتر خود را از راه دور کنترل کنید؟ این روز ها توسط اکانت های توییتر و یا فیس بوک، تقریبا هر کاری امکان پذیر است.

نرم افزار Twitt My PC برنامه ای است که این کار را برای شما امکان پذیر می کند. کافیست بعد از دانلود این نرم افزار با اکانت توییتر خود لاگ آن کنید. از این به بعد این نرم افزار توییت های شما را چک می کند تا اگر با دستوراتی از قبیل Shutdown،  Restart، Logoff روبه رو شد، در جا به خواسته ی شما عمل کند!

اطلاعات کامل در این لینک موجود است.

در پست قبل به نوعی مفهموم کامپیوتر دسکتاپ را زیر سوال برده بودم. در این پست کمی بیشتر در این مورد متمرکز خواهیم شد.

مدت هاست که به اشتراک گذاری داده ها مورد توجه قرار گرفته و هر سرویسی که در این زمینه ارائه می گردد، مورد استقبال قرار می گیرد. البته بیشتر این سرویس ها از جانب شرکت های کوچک و یا تازه تاسیس در اختیار کاربران قرار می گیرند. اما آیا غول های نرم افزار جهان در مورد این موضوع بسیار مهم بی برنامه هستند؟

مایکروسافت، این غول بی شاخ و دم، خیلی زودتر از ما و در سال 2005 به فکر این موضوع مهم افتاد. همان زمانی که Folder Share را از ByteTaxi خریداری کرد. احتمالن شما هرگز از این خرید آگاه نشده اید، چون بر خلاف سرویس های به اشتراک گذاری ساده که تنها بر روی به اشتراک گذاری مطالب موجود در نت با دیگران، تمرکز دارند، این سرویس به گونه ای دیگر فعالیت می کرده است. البته در این سال ها مایکروسافت تنها به این پروژه نیز اکتفا نکرده است و هدف های بسیار بزرگتری مانند Live Mesh را نیز دنبال کرده است. Mesh ی که رسمن پتانسیل متحول کردن دسترسی به اطلاعات را دارد.

اما اینها تمامن مقدمه ای برای رسیدن به عضوی جدید از خانواده ی Windows Live بود. و آن چیزی نیست به جز Windows Live Sync. در واقع از سپتامبر سال گذشته، دیگر سرویس Folder Share وجود خارجی ندارد.(صفحه ی آپگرید به Windows Live Sync)

هنگامی که به صفحه ی Windows Live Sync بروید، با یک طراحی ساده روبه رو می شوید که دارای 3 گزینه بیشتر نمی باشد.(البته قبل از آن باید با اکانت لایو لاگین کرده باشید) اما همین 3 گزینه چه کار ها که نمی کنند.

Personal folders:
اگر دارای چند کامپیوتر هستید، می توانید از طریق Personal folders اقدام به همسان سازی پوشه های مورد نظرتان در تمام سیستم ها کنید. این کار به صورت خودکار انجام می شود و شما فقط وقت برای لذت بردن خواهید داشت. دقت کنید که لزومی ندارد سیستم های شما در یک مکان قرار داشته باشند. در واقع اینترنت برای شما حکم یک شبکه ی محلی را پیدا خواهد کرد.

Shared folders:
این قسمت کار همسان سازی پوشه های مورد نطر را این بار بین چند شخص انجام خواهد داد. با گوگل ریدر می توانید فیدتان را به اشتراک بگذارید؟ با این سرویس کل کامپیوترتان را به اشتراک بگذارید و همچنان لذت ببرید.

Remote access:
هیچ وقت ذوق و شوقی که برای اولین بار به وسیله ی برنامه ی Remote Desktop Connection به کامپیوتری دیگر تحت شبکه متصل شدم، فراموش نخواهم کرد. این که دسکتاپ شخصی را از فاصله ی دور تحت کنترل بگیری، انصافن برای بار اول هیجان انگیز است. اما هیجان آن به پای دسترسی به کل My Computer خودت، آنهم از طریق اینترنت نمی رسد. گمان می کنم شکل زیر خود گویا ی مساله خواهد بود.

بله، به وسیله ی این گزینه می توانید به شکل فوق العاده راحت و از طریق وب، به کل هاردتان دسترسی پیدا کنید و هر چیزی نیاز دارید از روی آن کپی کنید. البته قبل از آن باید در تنظیمات برنامه، ویژگی Allow remote access to this computer را فعال کنید.دیگر چیزی هم ماند که مایکروسافت به آن توجه نکرده باشد؟

این جمله را از بنده به یاد داشته باشید:
دیگر کامپیوتر دسکتاپ صرفن به سیستمی که روی میز منزلتان قرار دارد گفته نمی شود. کامپیوتر دسکتاپ شما، هر وسیله ای است در هر کجای این عالم که با آن به اینترنت متصل می شوید.

من به صورت حرفه ای اطلاعی از برنامه نویسی ندارم. بر خلاف دوستان، در جایگاهی هم نیستم که بخوام در مورد برنامه هایی که غول های نرم افزاری جهان روشون کار کردن، اظهار نظر کنم. این پست و پست های مشابه این پست، صرفن تجربه ی من به عنوان یک کاربر و استفاده کننده است.

کروم گوگل رو دوست دارم، چون:

چون با PC من که 256 مگابایت بیشتر رم نداره با سرعت خارق العاده ای بالا میاد. سرعتی مشابه سرعت باز کردن برنامه ی Notpad.

چون نوار آدرس فوق العاده ای داره. کافیه چند حرف اول سایت رو بنویسی و اینتر کنی. بدون اینکه نیاز باشه سایت مورد نظر رو از لیست ظاهر شده انتخاب کنی. می تونی یک کلمه بنویسی و بازم بدون اینکه کار خاصی کنی اینتر کنی تا این بار واست تو گوگل جست و جو کنه.

چون با اینکه نسخه ی اولش هست، اما به صورت آزار دهنده هنگ نمی کنه. در واقع یه صفحه هم اگه واسه چند ثانیه گیر کنه، می تونی به راحتی با بقیه صفحه ها کار کنی.

چون مدیریت فایل های دانلود شده و مدیریت صفحات بازدید شده ی بسیار کارامدی داره. خیلی کارامد.

چون تقریبن به اندازه ی مانیتورت، فضا برای مرور سایت ها در اختیارت میذاره. طوری که دیگه تو هر برنامه ای میری دوست داری نوار ابزار و نوار منو و این مزخرفات رو حذف کنی تا مثل کروم، یک صفحه ی بزرگ داشته باشی.

چون وقتی یه تب جدید باز می کنی، قسمت Most visited توپی داره. همیشه سایت هایی رو لیست می کنه که واقعن بهشون نیاز داری. تازه تو همون تب جدید می تونی راحت به سایت های بوک مارک شدت دسترسی پیدا کنی.

و نهایتن چون سادست. شاید مهمترین دلیل دوست داشتنش همین باشه.

این مرورگر، شاید خیلی خوبی های دیگم داشته باشه. اما اینایی که نوشتم چیزایی بودن که واقعن از استفاده کردنشون لذت بردم. دوستانی که تو این پست از اظهار علاقه ی من به کروم، تعحب کرده بودند، شاید تا حدی جوابشونو گرفته باشن. فایرفاکس باعث شد اینترنت اکسپلرر رو کنار بذارم، و کروم باعث شد فایر فاکس رو ترک کنم. امیدوارم مثل اینترنت اکسپلرر، این ترک همیشگی باشد. اگر روزی به فایرفاکس برگشتم، بی رودربایستی به شما دوستان خواهم گفت.