IT Village

احتمالن همه ی شما لااقل یک بار برای چند روز به مسافرت رفته اید. اصفهان، شیراز، مشهد، شمال و خیلی جاهای دیگر. اگر اهل حال باشید احتمالن با دوستان به کوه هم رفته اید و حتی شب نیز آنجا اقامت کرده اید. اما آیا تا الان برای چند روز در دل یک جنگل، جایی که دسترسی به هیچ گونه امکاناتی ندارید و مملو از خرس و گرگ(حیوانی که وقتی تبدیل به دسته ی 4 تا 6 نفره شوند به واقع باید از آنها ترسید) است، به سر برده اید؟ درست مانند فیلم های خارجی که گاهی اوقات در تلویزیون میبینیم. اگر فکر می کنید همچنین جاهایی لااقل در ایران وجود ندارد باید بگویم سخت در اشتباهید. در جنگل های شمال کشور (که سالهاست توسط افراد پولدار ویران و تبدیل به ویلاهای شیک و باکلاس می شود) جاهایی هنوز وجود دارد که بکر و دست نخورده باقی مانده است و یک شب اقامت در آنها بسیار لذت بخش است.

یکی از تفریحات بسیار شیرین من سفر به دل همین جنگل ها و اقامت چند روزه در آن همراه دوستان است. شاید شما هم تصمیم به چنین کاری(شاید در تابستان همین امسال) داشته باشید. بنابراین بسیار ضروریست که از قبل کمی اطلاعات در این مورد داشته باشید. در این پست می خواهیم با هم به یک سفر خیالی به دل همچین جنگل هایی داشته باشیم و به بررسی این نکته بپردازیم که برای چنین سفر هایی همراه داشتن چه وسایلی ضروری است. البته منظور وسایلی مانند سیخ کباب، قلیون و … نیست! این مقاله به جنبه ی علمی اینگونه سفر های می پردازد!

سیستم های ارتباطی:
بدون شک یکی از ملزومات چنین سفر هایی همراه داشتن یک وسیله ی ارتباطی است. داشتن یک موبایل در این سفر کاملن ضروری است. توجه کنید در اکثر جنگل های ایران سیم کارت های همراه اول هم به سختی آنتن می دهند چه برسد به ایرانسل. پس حتمن باید از یک سیمکارت همراه اول استفاده کنید.
داشتن یک موبایل به خودی خود کافی نیست. موبایل شما نیاز به شارژ هم دارد! یک دستگاه شارژ کننده ی سفری می تواند بسیار ایده آل باشد. این وسیله شامل یک اهرم است که با چرخاندن آن نیروی لازم برای شارژ موبایل فراهم می شود که لااقل برای مواقع ضروری بسیار می تواند مفید واقع شود.

سیستم های مکان یابی:
اگر بعد از رفتن به جنگل، حس کردید می توانید بدون هیچ گونه دغدغه ای چند روز به جنگل نوریدی مشغول باشید باید به شما تبریک بگویم! فقط کمی احتیاط کنید. چون این یکی از نشانه های بارز گم شدن در جنگل است! برای جلوگیری از این اتفاق ناگوار و همچنین برای پاسخ گویی به حس جنگل نوردیتان! توصیه می شود یک عدد GPS نیز به همراه داشته باشید. لازمتان می شود!

سیستم های تصویر برداری:
اقامت چندین روزه در یک جنگل، موقعیت بسیار مناسبی برای گرفتن عکس های بسیار زیباست. داشتن یک دوربین دیجیتال جز موارد ضروری نیست اما به همراه نداشتن آن می تواند شما را پشیمان کند. یک دوربین دیجیتال به همراه یک عدد باتری اضافی( اگر فکر می کنید خیلی عکاس هستید!) هیچ گونه مزاحمتی برای شما ایجاد نمی کند. در عوض باعث ماندگاری این سفر می شود.
داشتن یک دوربین فیلمبرداری کوچک به طوری که زیاد مزاحمت ایجاد نکند، می تواند ایده ی خوبی باشد. البته اگر دوربین شمابزرگ و بد قواره هست، می توانید بیخیال آن شوید. دوربین دیجیتال شما به خوبی می تواند از عهده ی فیلمبرداری هم بر بیاید. تنها در صورتی دوربین فیلمبرداری هم با خود ببرید که از مدل های کوچک و جمع و جور باشد و با کمبود فضا هم روبه رو نباشید.

سیستم های صوتی:
داشتن یک سیستم صوتی خوب در هر جایی که باشید یک الزام محسوب می شود! تنها به این دلیل که می خواهید به جنگل بروید و امکاناتی در اختیار ندارید دلیل نمی شود قید یک سیستم صوتی را بزنید. ابتدا باید یک عدد mp3 player تهیه کنید که در اینجا توضیحات کاملی در این باب وجود دارد. توضیه می کنم به دلیل اهمیت انرژی الکتریکی در اینگونه سفر ها، از پلیر های شرکت سونی که چیزی در حدود 30 تا 50 ساعت ماندگاری شارژ دارند، استفاده کنید.
وسیله ی دیگر یک اسپیکر سفری است. دقت کنید باید تا حد امکان اسپیکر شما با باتری های قلمی نیز کار کند. اسپیکر های شارژی به درد اینگونه سفر ها نخواهند خورد. Generous اسپیکر های خوبی در این زمینه دارد که البته بیشتر برای لپ تاپ تولید می شوند اما برای اینگونه سفر ها نیز بسیار مفید هستند.

سیستم های روشنایی:
برای اقامت شبانه تنها برافروختن آتش کافی نیست. شما نیاز به یک چراغ قوه بزرگ و پر نور هم دارید. اگر فکر می کنید چراغ قوه های شارژِی، شما را بین راه با مشکل مواجه نمی کند از آنها استفاده کنید. در غیر این صورت چراغ های باتری خور، مناسب هستند.

وسایل ذکر شده مواردی بودند که به تجربه ثابت شده است جز موارد ضروری برای همچین سفر هایی هستند. کل این وسایل شاید نصف یک کوله پشتی را پر نکند. بنابراین قید آنها را نزنید که بسیار ضرر می کنید. شاید این فرصت را نداشته باشید که بیش از یک بار به اینگونه سفر ها بروید. پس سعی کنید با رعایت موارد بالا دچار خسران روحی و جسمی نشوید!

اگر یادتان باشد در این پست از علاقه ی خودم برای پژوهشی پیرامون آی تی در صنعت کشاورزی گفته بودم. متاسفانه به دلایلی که شاید کم کاری خودم مهمترینش بود، مدتی بیخیال این قضیه شده بودم.

چند مدت پیش بدون هیچ گونه ذهنیتی از مطالب اون پست، وبلاگی به اسم باغ کوچک من راه انداختم که در مورد پرورش سبزیجات و درختان، مطلب در آن می نویسم. دیروز این فکر به ذهنم خطور کرد که چرا این وبلاگ را نقطه ی شروعی برای این پژوهش خاک خورده قرار ندهم؟

به نظرم ایده ی بدی نیامد. در اولین اقدام عضویت در آن وبلاگ را آزاد کردم. از تمامی دوستانی که به این مبحث علاقه دارند دعوت می کنم در این وبلاگ عضو شده و مطالب مورد علاقه ی خودشان را بنویسند. برای شروع از دوست خوبم مهدی ابراهیمی عزیز که در آن پستم اعلام آمادگی کرده بودن( و بنده شرمندشون هستم) دعوت می کنم در این وبلاگ عضو شوند.

من در مورد درختان و سبزیجات مختلفی در اون وبلاگ مطلب نوشته ام. اما در مورد پرورش اصولی و علمی هیچ کدام اطلاعاتی ندارم. آقای ابراهیمی عزیز می تواند کمک بسیار زیادی کند. باز هم می گویم اعتقاد دارم این مسیر جای بسیاری برای پیشرفت دارد.

از دوستان مهندس کشاورزی و دوستان مهندس آی تی علاقه مند به کشاورزی و پژوهش های عملی دعوت می کنم با عضویت و نگارش مطالب مرتبط به توسعه ی آی تی در صنعت کشاورزی، به جمع ما بپیوندند.

داشتن یک زندگی دیجیتال همیشه جز رویاهای زندگیم بود. شاید شما هم مثل من دوست داشته باشید روزی یک زندگی دیجیتال تمام عیار را تجربه کنید. مسلما هر کدام از ما یک تعریف خاص از زندگی دیجیتالی خواهیم داشت. مدتی میشود که حس می کنم یواش یواش اعضای خانواده ی ما هم، در هر حال حرکت به این سمت و سو هستند. در خانه، من به خاطر سنم از همه دیرتر با اینترنت آشنا شدم و درواقع بقیه ی اعضای خانه با تجربه تر از من محسوب میشوند. اما خب هیچ گاه اینگونه نبود که به عنوان مثال با ایمیل از حال هم جویا بشیم، سر هر ماه پول اینترنت پرداخت بشه، هر مدت یکبار وسایل دیجیتال جدید را جایگزین وسایل قدیمی کنیم و امثال این موارد که خوشبختانه جدیدا در حال اتفاق افتادن است. این اتفاقات واقعا من را ذوق زده می کند. برای همین تصمیم دارم در این پست ایده آل خودم از داشتن یک زندگی دیجیتال را برای شما بنویسم. اگر دوست داشتید و شما هم به زندگی دیجیتال علاقه مند بودید بنویسید که دنیای دیجیتال ایده آلتان چگونه است.

1- قبل از ساخت خانه و همزمان با کابل کشی برق خانه، باید کابل های کامپیوتری هم در دیوار های خانه جا سازی شوند. البته این کابل ها حکم روز مبادا را دارند، و گرنه کل خانه باید با شبکه های بیسیم به یکدیگر متصل باشد.
2- تا حد امکان تمام وسایل خانه باید از طریق کامپیوتر مدیریت و برنامه ریزی شوند. چای یا قهوه ی خانه باید قبل از بیدار شدن، آماده شده باشد. لامپ ها باید به طور هوشمند مقدار نور را تنظیم کنند.
3- در صورتی که در منزل نباشیم، باید یک سیستم هوشمند تمام اتفاقات را از طریق تلفن همراه و در صورت امکان، از طریق اینترنت در اختیار قرار دهد.
4- اینترنت بیسیم باید در تمام طول روز فعال باشد. در هر اتاق باید یک کامپیوتر شخصی باشد. تمام کامپیوتر ها به جز کامپیوتر همسرم! به کامپیوتر مرکزی که در اتاق خودم است، متصل می باشند و فعالیت های فرزندان کنترل می شود.
5- تمام اعضا چک کردن ایمیل را در طول روز یک کار روتین بدانند. قبل از انجام هر کاری در اینترنت جست و جو کرده و بعد اقدام کنند.
6- تمام صورت حساب ها و کارهای روزمره از طریق اینترنت صورت میگیرد. کسی اجازه ندارد وقت و هزینه ی بیخود برای خارج شدن از منزل به منظور انجام چنین کار های پیش و پا افتاده ای صرف کند.
7- کل خانه با سیستمی مدار بسته تحت کنترل می باشد. درختان که جز لاینفک حیاط می باشند توسط سیستم های پیشرفته آبیاری و مراقبت خواهند شد. ورود به منزل با رمز عبور و در حالت ایده آل تر، از طریق سیستم های بیومتریک میسر خواهد بود نه با کلید.
8- جدیدترین تکنولوژی ها در منزل باید وجود داشته باشد. تمام اعضا باید دانش فنی بالایی نسبت به کامپیوتر و اینترنت داشته باشند. فرزندان باید از همان خردسالی با کامپیوتر و حتی برنامه نویسی آشنا شوند.
9- یک فایل سرور، پرینت سرور و حتی یک ایمیل سرور و وب سرور نیز در خانه باید وجود داشته باشد. هر یک از اعضا باید دارای یک صفحه ی خانگی باشند که بهتر است در خانه مدیریت شوند تا در کامپیوتر های دیگر.
10- سیستم ها باید طوری طراحی شده باشند که به راحتی قابلیت ارتقا و یا گسترده شدن، داشته باشند.

شاید کمی برای شما عجیب به نظر بیاید اما همین موضوعات هستند که من را مشتاق و امیدوار نگه می دارند. من آی تی را فقط در پشت کامپیوتر دوست ندارم. اعتقاد راسخ من این است که آی تی را باید در زندگی روزمره حس کرد. پس پیش به سوی یک زندگی دیجیتال.

بعد از مدت زیادی دوباره شروع کردم به نوشتن. جا داره همون اول از همه ی دوستان تشکر کنم که این غیبتو تحمل کردن و جویای احوالم شدن. واقعیت اینه که فصل امتحانات بودو ما که دوران دبیرستان درس نخونده بودیم مجبور شدیم کمی فشار بیاریم که شرمنده ی خانواده نشیم. خداییش فکر می کردم بعد این مدت تعداد فید ریدر های وبلاگ خیلی کم شه اما خوشبختانه تعدادشون بیشترم شد. اصولا می تونید مطمئن باشید اگرم یه مدتی غیبت صغری یا کبری دارم (اگر اتفاقی نیفتاده باشه) بر می گردم و پر انرژی تر از گذشته به کارم ادامه میدم.

اگه یک سر به قسمت “About” وبلاگ بزنید خواهید دید که نوشته (نوشته بود!) اگر کسی نیاز به اطلاعاتی در مورد IT دارد با بنده تماس بگیرد. این مدتم کم نبودند از این دست افراد. این بود که دیدم خیلی بهتره یک پست به این موضوع اختصاص بدم که همگان بتوانند از آن استفاده کنند. باید اعتراف کنم فکر نمی کردم انقدر دانش مردم نسبت به این حوزه کم باشد. به امید روزی که مردم ما و بخصوص مسئولین یک مقدار اطلاعاتشون بیشترشود!

فناوری اطلاعات چیست؟
فناوری اطلاعات یا IT شامل دو وجه است که باهم به مرور آن می پردازیم:

فناوری کامپیوتر:
همه ی ما با کامپیوتر آشنایی داریم. “ماشینی است دارای حافظه و قابل برنامه ریزی که از سرعت و دقت بالایی برخوردار است.”همان طور که می دانید استفاده از کامپیوتر به طور منفرد امکان پذیر است و می تواند بسیاری از نیاز های ما را بر طرف کند. یک برنامه نویس می تواند پشت یک سیستم بنشیند و شروع به نوشتن برنامه کند. بدون آنکه احتیاج به چیز دیگری داشته باشد.

فناوری ارتباطات:
بی شک شما با این فناوری هم آشنایی کاملی دارد. به طور کلی “فناوری ارتباطات که فناوری ارتباط از راه دور نیز نامیده می شود، شامل تمام وسایل الکترو مغناطیسی و سیستم های مختلف جهت برقراری ارتباط از راه دور است.” مثال بارز این فناوری، تلفن، رادیو و … است که سالهاست همه ی ما جز استفاده کننده های آنها هستیم.

فناوری اطلاعات: فناوری کامپیوتر + فناوری ارتباطات:
تصور کنید شخصی دارای مقدار زیادی اطلاعات است و باید آن را برای شخص دیگری در مکانی دور بفرستد. اینجاست که دیگر فناوری کامپیوتر به تنهایی جواب گو نیست و فناوری ارتباطات نیر باید وارد عمل شود. و در این زمان است که فناوری اطلاعات شکل میگیرد. “فناوری اطلاعات، محاسبات کامپیوتری را با پیوند های ارتباطی دارای سرعت جهت حمل اطلاعات، صدا، تصاویر و … ترکیب می کند.” شبکه ی شتاب بانک های ایران می تواند مثال کاملا ملموسی برای این موضوع باشد. دسترسی آنلاین به اطلاعات خود و برداشت و واریز پول در کسری از زمان و به تبع آن صرفه جویی هنگفت در وقت و هزینه می تواند به خوبی کارکرد های بزرگ آی تی را نشان دهد.

آی تی در دانشگاه:
رشته ی آی تی هر چند مانند گرایش نرم افزار رشته ی کامپیوتر نیاز به علم ریاضی ندارد، اما بدون شک ریاضیات شما باید در حد خوب به بالا باشد. هر چند بنده شخصا اعتقاد دارم یک برنامه نویس اطلاعاتی از ریاضی نداشته باشد بهتر است! از نظر من رمز موفقیت در گرو همکاری یک برنامه نویس کامپیوتر با یک کارشناس ریاضی محض است.
جدا از این مسائل شاید برای دوستان، دروس این رشته در دانشگاه هم جالب باشد. غیر از دروس عمومی و پایه، این رشته تقریبا 61 واحد اصلی دارد که با بچه های رشته ی نرم افزار یکی است. تنها تفاوت در 29 واحد تخصصی است که عبارتند از:
مبانی فناوری اطلاعات، مهندسی فناوری اطلاعات، تجارت الکترونیکی، مدیریت پروژه های فناوری اطلاعات، مدیریت استراتژیک فناوری اطلاعات، گرافیک کامپیوتری، سیستم های چند رسانه ای و … .

این رشته بیشتر از هر چیزی نیاز به علاقه دارد. می شناسم مهندسان فناوری اطلاعاتی که از بدیهی ترین اطلاعات ما وبلاگ نویسان هم خبر ندارند. این واقعا مایه ی تاسف است. و برای این است که می گویم این رشته نیاز به علاقه دارد. صرفا با تحصیل در دانشگاه شک نکنید به جایی نمی رسید. اصولا بنده که به این نتیجه رسیدم دانشگاه فقط محلی برای وقت تلفی و خوش گذرانی است!

مطمئنا حرف های نگفته ی بسیاری پیرامون IT مانده است. این پست تنها شما را به طور مقدماتی با IT آشنا کرده است. اگر باز هم نیاز به اطلاعاتی داشتید می توانید مطرح کنید.

بنده به آی تی علاقه مندم! از طرف دیگر به کشاورزی هم واقعا عشق می ورزم. این بود که به فکر افتادم روی این دو مساله به صورت عملی کار کنم. یعنی بر روی بهبود صنعت کشاورزی به وسیله ی آی تی . هر چند بدون شک قبلا هم خیلی کار ها شده اما به نظرم این مورد خیلی بیشتر از این ها جای پیشرفت دارد. به نظرم پروژه ی جذابی خواهد بود.

هنوز کارم را شروع نکردم. در واقع دنبال تشکیل دادن یک تیم صمیمی و همدل هستم تا به کمک هم روی این مساله کار کنیم. بدون شک به بچه های رشته ی آی تی و کشاورزی(و مخصوصا کشاورزی!) نیاز دارم. دوستان دنیای واقعی هستند اما از آنجا که من اعتقاد راسخی به دنیای مجازی دارم گفتم این ایده را مطرح کنم. شاید دوستانی باشند که بخواهند همکاری کنند. همکاری که ممکن است سال ها به طول بیانجامد. اگر کسی این موضوع برایش جذابیتی دارد بگوید. اگر هم کسی نبود خودم کار را شروع می کنم و دستاورد هایش را هر چند مدت یه بار در این وبلاگ می نویسم.

به امید توسعه ی بیشتر پژوهش های عملی در کشور.