بیشترین قصد ما از راه اندازی این وبلاگ جذب و دور هم جمع کردن نخبه ی های آی تی مازندران است تا بتوانیم با کمک این عزیزان سمینار های قابل توجهی برگزار نماییم.

از تمامی دوستانی که در برگزاری سمینار های آی تی تجربه ای دارند، تقاضا دارم به ما در برگزاری این سری سمینار ها کمک کنند. ضمن اینکه شرکت ها و اشخاص حقیقی مازندرانی که دستی در آی تی دارند نیز در صورت تمایل می توانند اعلام همکاری کنند.

وبلاگ سمینار های فناوری اطلاعات در مازندران

خوشبختانه چند وقتی میشود که می توانیم بالا رفتن سطح کیفی وبلاگ های ایرانی را حس کنیم و آمدن افراد متخصص( نه صرفن تحصیل کرده) به جمع وبلاگ نویسان باعث شده است محتوای وبلاگ های ایرانی افزایش زیادی پیدا کند. به نگارش در اومدن این مطلب، حاصل مطالعه چندین پست بسیار خوب در این چند روز هستش. در این مطلب با هم کمی در مورد توانایی هایی که یک توسعه دهنده ی وب باید داشته باشند صحبت می کنیم که می تواند در جای خودش بسیار حائز اهمیت باشد.

اکثر بچه های رشته ی کامپیوتر صرفن لازم است تا در زمینه ی برنامه نویسی بسیار حرفه ای عمل کنند و در واقع یک برنامه نویس خبره شوند. مسلمن کسی از یک برنامه نویس کامپیوتر، انتظار برپا کردن یک شبکه ی کامپیوتری را ندارد. اما ماهیت رشته ی IT به گونه ای است که شما نه به عنوان یک برنامه نویس، بلکه به عنوان یک توسعه دهنده ی وب(Web Developer) و حتا بسیار فراتر شناخته می شوید. اگر این مطلب عالی را مطالعه کنید، پی می برید فردی که به عنوان یک توسعه دهنده ی وب مشغول کار است، به نوعی آچار فرانسه حساب می شود و باید از عهده ی انواع و اقسام کار ها بر بیاید.

سیستم دانشگاهی ما به قدری دیر به دیر به روز می شود که اگر شما در چنین رشته ای تحصیل می کنید و یا قصد فعالیت در این عرصه را دارید، به هیچ عنوان نمی توانید روی درس های آن حساب باز کنید. این شما هستید که باید آستین های خود را بالا بزنید و شروع به کار کنید. اگر یک سری به این مطلب هم بزنیند، میبینید اگر مایل به فعالیت در این عرصه هستید باید زبان های گوناگونی را فرا بگیرید. شما باید XHTML، CSS، PHP، Ajax، SEO، MySQL و خیلی از زبان ها و تکنیک های دیگر را بلد باشید. هر چند این طرز فکر تا حد زیادی غلط است اما جا افتاده است که یک مهندس IT باید یک طراح وب باشد. شما به غلط بودن یا درست بودن این حرف کاری نداشته باشید. مهم این است که اینگونه جا افتاده است و شما مجبور هستید چنین کاری را به بهترین شکل انجام دهید. شما باید تا حدی که کارتان پیش برود، با تکنیک های گرافیکی نیز آشنا باشید تا بتوانید قسمت گرافیکی یک سایت را نیز طراحی کنید.
توسعه ی این زبان ها روز به روز است. تنها آموختن یک زبان کافی نیست. شما باید هر مدت یک بار با مراجعه به مستندات اینترنتی آموخته های خود را آپدیت کنید.

شبکه جز لاینفک کار یک مهندس IT است. دانشگاه را به کل فراموش کنید. خودتان باید بروید دنبال افزایش اطلاعاتتان. دوره های MCSE را بگذرانید. با این کار هم کاملن فنی و کار بلد می شوید و هم اینکه مدرکی میگیرید که در کل دنیا اعتبار دارد. نه مثل لیسانس و فوق لیسانس و یا حتا دکترای دانشگاه های ایران! دوست دارید حرفه ای تر شوید؟ دوره های CCNA و CCNP برای شما به وجود آمده است! عیب یابی روتر ها، سوییچ ها و اتصال شبکه های LAN به یکدیگر جدا از جذابیت های بسیار زیادی که دارد، شما را از سایرین ممتاز خواهد کرد. شهریه ی این کلاس ها کمی زیاد است اما مطمئنن ضرر نخواهید کرد از دیدن چنین دوره های پیشرفته ای.

تا اینجای کار اگر پیش آمده اید بسیار خوب است. اما باز هم تکمیل نشده اید. اگر می خواهید کامل شوید باید در تمام زمینه هایی که به نوعی به اینترنت و فناوری های دیجیتال مربوط می شود مانند وبلاگ نویسی، دوربین دیجیتال، موبایل و … اطلاعات جامعی کسب کنید. شاید در وهله ی اول به نظرتان مسخره بیاید اما وقتی در شرکت بحثی در این مورد پیش بیاید و شما با اطلاعات کامل وارد بحث شوید، به اعتبار شما مسلمن افزوده خواهد شد.

دوره های تجارت الکترونیک را باید به طور کاملی فرا بگیرید. گذراندن دوره ی CIW نه تنها شما را به عنوان یک طراح وب سایت بسیار کارامد معرفی می کند، بلکه دانش شما را در زمینه ی نرم افزار های تحت وب، خدمات تجارت الکترونیک و … افزایش می دهد. و لااقل بعدن، مدرک این دوره ها نیز به دردتان می خورد و مثل مدارک ایرانی، بی ارزش محسوب نمی شود.

یک مهندس آی تی و یا شاید یک توسعه دهنده ی وب، همان طور که در بالا ذکر شد باید آچار فرانسه باشد. باید از هر چیزی که وجود دارد سر در بیاورید. سخت است اما هم لذت بخش است و هم یک منفعت مادی خوبی برای شما خواهد داشت. اگر شک کرده اید که باید چیزی را فرا بگیرید، درنگ نکنید و شروع به آموختن کنید. چیزی نباید وجود داشته باشد که شما از آن اطلاعی نداشته باشید. آموخته های بسیار زیادی وجود دارد که من هم باید یاد بگیرم. این پست به نحوی تلنگری به خودم نیز محسوب می شود که هیچ وقت به دانسته هایم اکتفا نکنم. امیدوارم این مطلب مورد استفاده ی دوستان واقع شده باشد.

اگر یادتان باشد در این پست از علاقه ی خودم برای پژوهشی پیرامون آی تی در صنعت کشاورزی گفته بودم. متاسفانه به دلایلی که شاید کم کاری خودم مهمترینش بود، مدتی بیخیال این قضیه شده بودم.

چند مدت پیش بدون هیچ گونه ذهنیتی از مطالب اون پست، وبلاگی به اسم باغ کوچک من راه انداختم که در مورد پرورش سبزیجات و درختان، مطلب در آن می نویسم. دیروز این فکر به ذهنم خطور کرد که چرا این وبلاگ را نقطه ی شروعی برای این پژوهش خاک خورده قرار ندهم؟

به نظرم ایده ی بدی نیامد. در اولین اقدام عضویت در آن وبلاگ را آزاد کردم. از تمامی دوستانی که به این مبحث علاقه دارند دعوت می کنم در این وبلاگ عضو شده و مطالب مورد علاقه ی خودشان را بنویسند. برای شروع از دوست خوبم مهدی ابراهیمی عزیز که در آن پستم اعلام آمادگی کرده بودن( و بنده شرمندشون هستم) دعوت می کنم در این وبلاگ عضو شوند.

من در مورد درختان و سبزیجات مختلفی در اون وبلاگ مطلب نوشته ام. اما در مورد پرورش اصولی و علمی هیچ کدام اطلاعاتی ندارم. آقای ابراهیمی عزیز می تواند کمک بسیار زیادی کند. باز هم می گویم اعتقاد دارم این مسیر جای بسیاری برای پیشرفت دارد.

از دوستان مهندس کشاورزی و دوستان مهندس آی تی علاقه مند به کشاورزی و پژوهش های عملی دعوت می کنم با عضویت و نگارش مطالب مرتبط به توسعه ی آی تی در صنعت کشاورزی، به جمع ما بپیوندند.

بعد از مدت زیادی دوباره شروع کردم به نوشتن. جا داره همون اول از همه ی دوستان تشکر کنم که این غیبتو تحمل کردن و جویای احوالم شدن. واقعیت اینه که فصل امتحانات بودو ما که دوران دبیرستان درس نخونده بودیم مجبور شدیم کمی فشار بیاریم که شرمنده ی خانواده نشیم. خداییش فکر می کردم بعد این مدت تعداد فید ریدر های وبلاگ خیلی کم شه اما خوشبختانه تعدادشون بیشترم شد. اصولا می تونید مطمئن باشید اگرم یه مدتی غیبت صغری یا کبری دارم (اگر اتفاقی نیفتاده باشه) بر می گردم و پر انرژی تر از گذشته به کارم ادامه میدم.

اگه یک سر به قسمت “About” وبلاگ بزنید خواهید دید که نوشته (نوشته بود!) اگر کسی نیاز به اطلاعاتی در مورد IT دارد با بنده تماس بگیرد. این مدتم کم نبودند از این دست افراد. این بود که دیدم خیلی بهتره یک پست به این موضوع اختصاص بدم که همگان بتوانند از آن استفاده کنند. باید اعتراف کنم فکر نمی کردم انقدر دانش مردم نسبت به این حوزه کم باشد. به امید روزی که مردم ما و بخصوص مسئولین یک مقدار اطلاعاتشون بیشترشود!

فناوری اطلاعات چیست؟
فناوری اطلاعات یا IT شامل دو وجه است که باهم به مرور آن می پردازیم:

فناوری کامپیوتر:
همه ی ما با کامپیوتر آشنایی داریم. “ماشینی است دارای حافظه و قابل برنامه ریزی که از سرعت و دقت بالایی برخوردار است.”همان طور که می دانید استفاده از کامپیوتر به طور منفرد امکان پذیر است و می تواند بسیاری از نیاز های ما را بر طرف کند. یک برنامه نویس می تواند پشت یک سیستم بنشیند و شروع به نوشتن برنامه کند. بدون آنکه احتیاج به چیز دیگری داشته باشد.

فناوری ارتباطات:
بی شک شما با این فناوری هم آشنایی کاملی دارد. به طور کلی “فناوری ارتباطات که فناوری ارتباط از راه دور نیز نامیده می شود، شامل تمام وسایل الکترو مغناطیسی و سیستم های مختلف جهت برقراری ارتباط از راه دور است.” مثال بارز این فناوری، تلفن، رادیو و … است که سالهاست همه ی ما جز استفاده کننده های آنها هستیم.

فناوری اطلاعات: فناوری کامپیوتر + فناوری ارتباطات:
تصور کنید شخصی دارای مقدار زیادی اطلاعات است و باید آن را برای شخص دیگری در مکانی دور بفرستد. اینجاست که دیگر فناوری کامپیوتر به تنهایی جواب گو نیست و فناوری ارتباطات نیر باید وارد عمل شود. و در این زمان است که فناوری اطلاعات شکل میگیرد. “فناوری اطلاعات، محاسبات کامپیوتری را با پیوند های ارتباطی دارای سرعت جهت حمل اطلاعات، صدا، تصاویر و … ترکیب می کند.” شبکه ی شتاب بانک های ایران می تواند مثال کاملا ملموسی برای این موضوع باشد. دسترسی آنلاین به اطلاعات خود و برداشت و واریز پول در کسری از زمان و به تبع آن صرفه جویی هنگفت در وقت و هزینه می تواند به خوبی کارکرد های بزرگ آی تی را نشان دهد.

آی تی در دانشگاه:
رشته ی آی تی هر چند مانند گرایش نرم افزار رشته ی کامپیوتر نیاز به علم ریاضی ندارد، اما بدون شک ریاضیات شما باید در حد خوب به بالا باشد. هر چند بنده شخصا اعتقاد دارم یک برنامه نویس اطلاعاتی از ریاضی نداشته باشد بهتر است! از نظر من رمز موفقیت در گرو همکاری یک برنامه نویس کامپیوتر با یک کارشناس ریاضی محض است.
جدا از این مسائل شاید برای دوستان، دروس این رشته در دانشگاه هم جالب باشد. غیر از دروس عمومی و پایه، این رشته تقریبا 61 واحد اصلی دارد که با بچه های رشته ی نرم افزار یکی است. تنها تفاوت در 29 واحد تخصصی است که عبارتند از:
مبانی فناوری اطلاعات، مهندسی فناوری اطلاعات، تجارت الکترونیکی، مدیریت پروژه های فناوری اطلاعات، مدیریت استراتژیک فناوری اطلاعات، گرافیک کامپیوتری، سیستم های چند رسانه ای و … .

این رشته بیشتر از هر چیزی نیاز به علاقه دارد. می شناسم مهندسان فناوری اطلاعاتی که از بدیهی ترین اطلاعات ما وبلاگ نویسان هم خبر ندارند. این واقعا مایه ی تاسف است. و برای این است که می گویم این رشته نیاز به علاقه دارد. صرفا با تحصیل در دانشگاه شک نکنید به جایی نمی رسید. اصولا بنده که به این نتیجه رسیدم دانشگاه فقط محلی برای وقت تلفی و خوش گذرانی است!

مطمئنا حرف های نگفته ی بسیاری پیرامون IT مانده است. این پست تنها شما را به طور مقدماتی با IT آشنا کرده است. اگر باز هم نیاز به اطلاعاتی داشتید می توانید مطرح کنید.