واقعیت اینه که چند روز پیش یک پست طولانی و جالب برای این وبلاگ نوشته بودم، اما سر یک اشتباه، نصف مطلب پاک شد. از اون روز به بعد هم وقتی برای تکمیل دوباره ی مطلب به وجود نیامد. اما مشکلی که دیشب مشاهده کردم، باعث شد این مطلب نگاشته شود.

همان طور که دوستان می دانند، از طریق این لینک که متعلق به بانک ملی است، می توان انواع قبض را پرداخت کرد. باز هم همان طور که می دانید، برای پرداخت حتمن باید شناسه ی قبض، به شناسه ی پرداخت بخورد. و گرنه با پیغام خطا مواجه می شوید. اما بیایید برای تفریح یک کار دیگر کنیم!

ابتدا به این لینک بروید. خواهید دید که شناسه ی قبض و شناسه ی پرداخت را باید وارد کنید. اعداد زیر که متعلق به قبض تلفن ثابت منزل ما هست را وارد کنید:

شناسه ی قبض: 323824111344

شناسه ی پرداخت: 32570451

همان طور که خواهید دید، قبض متعلق به تلفن ثابت است و مبلغ آن هم 325000 ریال است. حالا به صفحه ی اول برگردید و اعداد زیر که متعلق به تلفن همراه بنده است را وارد کنید:

شناسه ی قبض: 1223136509155

شناسه ی پرداخت: 72178465

خواهید دید که قبض متعلق به تلفن همراه و مبلغ آن هم 721000 ریال است. تا الان همه چیز درست است! اما حالا بیایید شناسه ی قبض تلفن ثابت را با شناسه ی پرداخت تلفن همراه وارد کنیم! یعنی اعداد زیر:

شناسه ی قبض: 323824111344

شناسه ی پرداخت: 72178465

مسلمن باید با خطا روبه رو شویم. اما چه دید؟! نوع قبض، تلفن ثابت نوشته شده است، اما مبلغ آن مربوط به قبض تلفن همراه بنده است! بدیهیست که نباید اینگونه باشد!

این کار را از طریق وب سایت بانک سامان نیز می توانید تکرار کنید و نتیجه ای مشابه دریافت کنید! ظاهر امر نشان می دهد که کل سیستم شناسه دهی قبوض دچار مشکلی کوچک است. البته زیاد جدی نگیرید، انشالله که بنده اشتباه می کنم!

فکر کنم چند مدت اخیر سمت و سوی وبلاگ کمی شبکه ای شده. چند علت برای این قضیه وجود داره. اولیش اینه که وبلاگ تخصصی در زمینه ی شبکه بین فارسی زبان ها به اون صورت وجود نداره و این وسط یک خلای بزرگ حس میشه و دلیل دوم مربوط به جذابیت های زیاد این مبحث است. اگر توجه کرده باشین در این مدت سعی کردم به نوعی تنوع در ارائه مطلب ایجاد کنم تا مطالب شبکه ای به درد تمامی دوستان بخورد.

قضیه سهمیه بندی بنزین جنبه ها و حواشی های بسیار زیادی داشت. اصلن به نویسنده ی این وبلاگ ربطی ندارد که این کار درست بوده یا نه اما بعد فنی این پروژه به نویسنده ی این وبلاگ خیلی مربوط است. فکر کردم بهترین راه برای درک کردن مزایای شبکه برای کسی که چیزی از این مبحث نمی داند، بیان مثال های عینی و ملموس است. نحوه ی عملکرد کارت های سوخت می تواند نمونه ی بسیار خوبی در این زمینه باشد. باید اعتراف کرد با توانایی های بسیار کم ایران در زمینه ی پروژه های IT، قصه ی کارت سوخت یکی از شاهکار های ایران در این زمینه بود.

قضیه کارت سوخت به این ترتیب است که یک سرور مرکزی در تهران وجود دارد که تمامی اطلاعات مربوط به ماشین های ما و شما را در خودش ذخیره کرده است. هر جایگاه سوخت هم دارای یک کامپیوتر است که به عنوان سرور عمل می کند و پمب ها را مدیریت می کند. هر پمب، حاوی یک کارت شبکه بیسیم است. در اتاقی که کامپیوتر سرور وجود دارد نیز یک Access Point وجود دارد که به یک سوییچ متصل و سوییچ نیز به سرور محلی متصل است. به این ترتیب پمب ها به کامپیوتر مرکزی جایگاه سوخت متصل می شوند و تبادل اطلاعات می کنند. اگر آشنایی در یکی از جایگاه های سوخت دارید می توانید به اتاق سرور بروید و تمامی این تشکیلات را ببینید. اگر هم آشنا ندارید می توانید به یک جایگاه مراجعه کنید و بگویید کارت سوختتان گم شده است و می خواهید بدانید مثلن دیروز در فلان ساعت آیا  از کارتم استفاده شده است یا نه! در همین حین که به اتاق سرور رفتید و متصدی در حال چک کردن است می توانید تشکیلات را دید بزنید! گفته باشم من خودم این کارو نکردم و هیچ گونه مسئولیتی را در قبال این موضوع بر عهده نمیگیرم.

شبکه های پمب بنزین، بر خلاف شبکه های ATM بانک ها،همیشه با سرور مرکزی در اتباط نیستند. در واقع یکی از افتخارات این پروژه هم همین است. فعالیت به صورت آفلاین! قضیه از این قرار است که تمامی کامپیوتر های تمامی جایگاه های سوخت، هر روز صبح به سرور مرکزی متصل می شوند و اطلاعات خود را به روز می کنند. تصور کنید شما در ساعت 10 صبح به یک جایگاه سوخت رفتید و می خواهید 20 لیتر بنزین بزنید. در کارت سوخت شما از روز های قبل ثبت شده است که شما چند لیتر بنزین دارید. وقتی شما کارت را وارد می کنید سرور محلی اطلاعات شما را دریافت می کند. مثلن اگر شما 300 لیتر بنزین داشته اید و حالا 20 لیتر از آن را مصرف کرده اید، در سرور تمامی این اطلاعات ذخیره می شود. در کارت سوخت شما هم این اطلاعات ذخیره می شود و 20 لیتر از حساب شما کم می شود.

حال در نظر بگیرید در ساعت 5 غروب هم تصمیم گرفته اید سری به یک جایگاه سوخت دیگر بزنید و این بار 30 لیتر بنزین بزنید. این بار هم به صورتی که قبلن اتفاق افتاد اطلاعات شما ثبت می شود با این تفاوت که این بار اطلاعات شما در یک سرور محلی دیگر، ذخیره شده است. تا الان تمامی اتفاقات به صورت آفلاین و بدون نیاز به یک سرور مرکزی اتفاق افتاد. تمامی اطلاعات در کامپیوتر های محلی و همچنین کارت شما ذخیره شده اند.

اگر تا کنون ساعت 6 صبح به جایگاه های بنزین مراجعه کرده باشید حتمن دیده اید که اجازه ی بنزین زدن به شما نمی دهند و می گویند اطلاعاتمان دارد به روز می شود. و نکته ی اساسی قصه ما هم همین جاست! تمامی سرور های محلی جایگاه های سوخت، راس ساعت 6 صبح (حالا جدیدن ساعتش تغییر کرده باشد نمی دانم) به سرور تهران وصل می شوند و شروع به همسان سازی اطلاعات می کنند. تمامی اطلاعات به سرور تهران منتقل می شود و بعد از پردازش، دوباره اطلاعات مورد نیاز به کامپیوتر های محلی باز می گردد. مثلن چه مقدار از سهمیه شما باقی مانده است و یا  اگر سهمیه جدیدی به شما تعلق بگیرد به این صورت از سرور تهران به سرور های محلی منتقل و سپس به کارت شما نقل مکان می کند.

قصه ی کارت سوختی که در دستان اکثر دوستان وجود دارد تقریبن همین بود. جدا از مسائل فنی، آشنایی با نحوه ی کار این پروژه فکر کنم جذاب بوده باشد. دست تمامی دست اندرکاران این پروژه درد نکنه.

پ ن: بعد از پابلیش نسخه ی اول قالب وبلاگ و با توجه به نظرات دوستان، بسیار فوری نسخه ی دوم هم بر روی وبلاگ قرار گرفت. بیشترین انتقاد دوستان از نسخه ی اول، قسمت Header وبلاگ بود که در این نسخه به طور کامل دگرگون شده است. مطابق معمول، بهترین حالت نمایش هم در فایرفاکس 3 است! به زودی قسمت Sidebar وبلاگ هم مقداری تغییر خواهد کرد. زحمت طراحی لوگوی وبلاگ هم بر عهده ی دوست عزیزم علی آقا بود که قبلن هم زحمت طراحی لوگوی این وبلاگم رو کشیده بود. ممنونم علی جان.

دقیقن یک سال از روزی که به جمع دوستان پرسرعت پیوستم گذشت. البته پر سرعت که چه عرض کنم. یه اینترنت 64 به ما دادن که سرعت دانلودش اگه خیلی خیلی خوب میشد، شاید به 10 میرسید. تازه بماند که همین سرعت 10 رو هم همون 2 ماه اول داشتم و بعد از اون اینترنتم به کل مشکل پیدا کرد و هر 5 دقیقه قطع و وصل میشد. ظاهرن هم، فقط من چنین مشکلی داشتم و تلاش های 10 ماهه برای حل مساله به جایی نرسید تا اینکه چند روز پیش عطای نت پر سرعت رو به لقاش بخشیدم و به کل بیخیالش شدم! این بود که به دنبال راه حلی برای جایگزینی اینترنت گشتم تا بالاخره پیدا کردم.

همان طور که ممکن بعضی از دوستان بدونن، تعدادی از سیم کارت های ایرانسل در هنگام گشت و گذار در نت پولی را از حساب شما کسر نمی کنند. اگر از نرم افزار اپرا استفاده کنید که می توانید مطمئن باشید پولی از حساب شما کم نمی شود. نمی دانم این یک مشکل در سیم کارت های ایرانسل است یا اینکه یک قابلیت و شاید یک هدیه! البته در هنگام دانلود کردن در هر صورت برای شما پول خواهد افتاد.

سیم کارت منم از آن دسته سیم کارت هاییست که هنگام کار پولی را کسر نمی کند. چند روز پیش تصمیم گرفتم موبایل رو به کامپیوتر وصل کنم تا شاید بشود از اینترنت ایرانسل رایگان استفاده کرد. طریقه ی اتصال کامپیوتر به اینترنت از طریق موبایل، در K850 که به هیچ عنوان سخت نبود. کافیست برنامه ی PC Suite را اجرا کنید و سپس موبایل را به کامپیوتر وصل کنید. سپس از سمت چپ منوی Internet Connection را انتخاب کنید و سپس Connect . به همین راحتی می توانید به اینرتنت وصل شوید. اگر در گوشی شما به این صورت نتوانستید به نت متصل شوید، می توانید از این راهنما استفاده کنید.

نکته ی جالبی که مشاهده کردم این بود که تمام گشت و گذار ها در اینترنت رایگان صورت گرفت و هیچ گونه پولی از حسابم کسر نشد. در ضمن شما به راحتی می توانید دانلود هم کنید. همان طور که در شکل میبینید من چیزی در حدود 40 مگابایت در یک بار کانکت شدنم، Sent & Received داشتم که هیچ مبلغی را هم نپرداختم. این اینترنت به راحتی نیاز های شما را برای چت و یا فید خوانی و وبگردی در حال متعادل، بر طرف می کند. اما اگر قصد دانلود فایلی را داشته باشید اول اینکه در طول روز نمی توانید از سرعت زیادی برخوردار شوید و در ضمن باید در منطقه ای باشید که آنتن شما کامل باشد. در شب اگر در منظقه ی خوبی از نظر آنتن دهی قرار داشته باشید، می توانید تا سرعت 10 نیز دانلود کنید. چیزی که خود من هم انجامش دادم. یعنی سرعتی بهتر از اینترنت ADSL با سرعت 64 !

با این کار نه هزینه ی سیم کارت می پردازید، نه هزینه ی تلفن و نه خط تلفنتان اشغال می شود. در ضمن همیشه هم آنلاین می مانید. اگر هم سیم کارت اصلی شما مربوط به سیم کارت همراه اول است، می توانید مانند من به راحتی خط اصلیتان را به خط ایرانسل دایورت کنید و بدین طریق در تمام طول شبانه روز موبایلتان را با سیم کارت ایرانسل به کامپیوتر وصل کنید.

باز هم می گویم نمی دانم این یک مشکل در سیم کارت های ایرانسل است یا یک قابلیت. فقط امیدوارم اگر این یک مشکل باشد، عزیزان ایرانسلی به دنبال برطرف کردن آن نروند! می توانند از آن طرف به جای هواپیمای دو نفره جایزه ی کمتری را تعیین کنند تا اگر هم از این قسمتی ضرری می کنند(که نمی کنند!) جبران شود. پیشنهاد منصفانه ای به نظر میرسد!

پ ن: به امید برگشت دوباره ی آی تی لاین هستیم و مطمئنیم که دوباره بر می گردد.

کاملن درست است که کشور عزیز ما از نظر تکنولوژی هنوز در سطح بسیار پایینی قرار دارد و اصلن قابل مقایسه با کشور هایی نظیر امریکا، کانادا و .. نیست اما خب اگر با توجه به شرایط جامعه، سطح توقعات خود را در این زمینه کمی پایین بیاوریم، می توان صاحب یک زندگی دیجیتال در حد متوسط شد! (ظاهرن قرار نیست من دست از سر کچل این زندگی دیجیتال بردارم!) در این پست باهم خواهیم دید که بعد اینترنتی زندگی دیجیتال، در کشورمان تا چه حد پیشرفت کرده است و ما از طریق اینترنت، قادر به انجام چه نوع کار هایی خواهیم بود.

توجه کنید ما می خواهیم کمی از سطح ابتدایی بالاتر برویم و به خدمات اینترنتی بپردازیم که به نحوی باعث صرفه جویی زیاد در وقت و هزینه می شوند و سایت هایی که بیشتر جنبه ی پیگیری دارند را از این قسمت حذف می کنیم. مثلن شما می توانید اینجا اسم خودتان را وارد کنید و علاوه بر اینکه ببینید چه معنی دارد، می توانید بفهمید چند نفر در کل ایران چنین اسمی دارند. یا از اینجا می توانید پیگیر خودروی سفارش داده خود در شرکت ایران خودرو باشید. و یا از اینجا می توانید روند تحویل کارت ملی خود را پیگیری کنید و یا حتا از اینجا می توانید ببینید مرسوله ی پستی شما در چه وضعیتی به سر میبرد! و خیلی سایت های دیگر که چنین خدمات خوبی را ارائه می دهند اما خب هدف این پست چیز دیگریست.

رزرو بلیط:
مسافرت های تفریحی، کاری و … جز لاینفک زندگی خیلی از ماها هستند. شاید یکی از مهمترین دغدغه های موجود برای این سفر ها همین رزرو کردن بلیط باشد که بنا بر تجربه ای که دارم بعضی اوقات واقعن عذاب آور می شود. خوشبختانه خدمات خوبی در این حوزه در کشورمان صورت گرفته است و در حال حاضر می توان بلیط هر گونه وسیله ی نقلیه ای را از طریق اینترنت تهیه کرد که این موضوع هم باعث آرامش خاطر می شود و هم به نحو قابل توجه ای در وقت و هزینه صرفه جویی به عمل میاورد. اگر با اتوبوس راهی سفر هستید ابتدا خدا پشت و پناهتان! و بعد اگر دیدید نیاز به تهیه بلیط هم وجود دارد! می توانید از این آدرس بلیط های شرکت سیر و سفر را از طریق اینترنت تهیه کنید.
اگر کمی راهتان دورتر است و قطار شما را به مقصد خواهد رساند(به مانند من!) می توانید از این آدرس که متعلق به خود شرکت رجا است اقدام به تهیه بلیط کنید. البته جست و جو در بین قطار ها در این سایت از یک مشکل بزرگ رنج میبرد و آن اینکه شما فقط می توانید قطار های دو مکانی را جست و جو کنید که قطار از یکی حرکت کرده و در دیگری توقف کامل می کند. به طور مثال اگر مقصد شما شهر اردکان باشد، شما هر چه قدر هم جست و جو کنید نمی توانید قطاری را بیابید که از تهران به آنجا برود! حتمن باید نام شهری را بنویسید که قطار در آن توقف کامل می کند و به مبدا باز می گردد. مثلن کرمان. و خب بدیهی است که در این صورت باید پول بیشتر بپردازید!
اما خب اگر خیلی راهتان دور است و با هواپیما سفر می کنید بروید اینجا و بلیط تهیه کنید. امیدوارم سفر خوب و خوشی را در هواپیمایی هما سپری کنید! البته بدیهی است که باید قبل از اقدام به رزرو بلیط در تمام این سایت ها عضو شوید و حداقل یک روزی کاری صبر پیشه کنید تا حساب شما تایید شود.

بانک:
خوشبختانه اکثر بانک ها قابلیت پرداخت قبوض به صورت اینترنتی، دسترسی به حساب های بانکی و … را فراهم کرده اند. این موضوع بسیار حیاتی و مهم است. البته سیستم های دیگر نظیر موبایل بانک و … هم وجود دارد که می توانید از طریق آنها هم قبوض را پرداخت کنید و هم به حساب هایتان دسترسی داشته باشید. در بانکداری اینترنتی ابتدا شما باید به سایت بانک مورد نظرتان بروید و فرمی را پر کنید و سپس با توجه به بانک یا از فرم پرینت بگیرید و به شعبه ای که در آن حساب افتتاح کرده اید بروید تا کد تایید را بگیرید(بانک ملی) و یا اینکه بدون این کار، چند روز بعد به یکی از شعبی که خودتان در فرم انتخاب کرده اید، بروید و تاییده را بگیرید.(بانک پارسیان) برای دوستانی که تجارتی هر چند کوچک در اینترنت انجام می دهند انجام این کار ها ضروری است.

مسلمن خدمات اینترنتی سازمان ها و شرکت های ایرانی به همین موارد محدود نمی شود. موارد ذکر شده تنها قسمتی از سایت هایی بود که بنده با آنها به طور مکرر کار می کنم و از خدمات آنها استفاده می کنم.(البته غیر از هواپیما!) امیدوارم روزی لااقل جامعه ی اینترنتی ایران به اهمیت این خدمات پی برده و از امکانات انها استفاده کنند که هم در وقت و هم در هزینه ی مملکت صرفه جویی کلانی را شاهد باشیم.

بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، در همان روز اولش برای من تمام شد! پریشب به منظور بازدید از نمایشگاه قید دانشگاه را زدم و کل دیروز را در نمایشگاه بودم. به قول دوستی نمایشگاه کتاب از معدود اتفاقات خوب کشورمان است. الحق هم دیروز نمایشگاه خوبی را دیدم. جالبترین و بارزترین نکته ی نمایشگاه شاید وجود تعداد زیاد راهنمای کامپیوتری بود. به این ترتیب که شما حتا می توانید با دادن اسم، نویسنده و یا سایر ویژگی های یک کتاب ببینید کتاب مورد نظر، در نمایشگاه وجود دارد یا نه. به دست آوردن غرفه ی ناشر مورد نظر شما هم به این ترتیب به راحتی امکان پذیر است.خوشبختانه دسترسی به تمام سالن ها و غرفه های نمایشگاه به راحتی صورت میگیرد و لازم نیست شما کلی وقتتان را صرف راه رفتن بکنید.

بد نیست نگاهی هم به غرفه ها بیندازیم. اولین سالن و غرفه هایی که دیدم مربوط به کودکان بود! بزرگ و در حد عالی. ناشران زیادی مربوط به این بخش، در نمایشگاه حضور داشتند. یکی از بهترین غرفه های این سالن مربوط به غرفه ی قصه های شب میشد.(نشر ویدا، نشر هگمتان) این غرفه تنها به فروش یک نوع کتاب می پردازد. اما همین یک نوع کتاب(که 12 جلد است) آنقدر جذاب است که باعث شد 33 هزار تومن بابت همین کتابا، آنهم برای خواهر زاده ی به دنیا نیامده ام، بدهم! توصیه می کنم اگر به دنبال هدیه ای متفاوت برای کودکانتان هستید این غرفه را پیدا کنید.
غرفه های کتب مهندسی که در زیر زمین شبستان واقع بود، جای دومی بود که رفتم. متاسفانه یکی از گندترین سالن ها از نظر من بود. البته شاید برای رشته ی من اینگونه بود.(مطمئنن بچه های رشته ی کشاورزی از دیدن کتب متعدد پیرامون رشته شان ذوق زده می شوند!) کتب آی تی که به ندرت پیدا میشد و اگر هم میشد چیز خاصی نبود. کتب کامپیوتری هم که همه مربوط به زبان c، آموزش My SQL و از این خزعبلات میشدن که در هر دکه ی روزنامه فروشی هم قادر به تهیه آنها هستیم. البته قسمت ناشران لاتین از این نظر بسیار غنی است و اگر زبانتان در حد عالی باشد، بسیار کیفور خواهید شد.

سالن کتب پزشکی، با وجود ناشری بزرگ به اسم تیمورزاده حال و هوای دیگری داشت. به دلیل شرایط خانوادگی، انتشارات تیمورزاده شاید جز اولین انتشاراتی بود که من شناختم. دیروز سعادتی شد و خود آقای تیمورزاده را هم دیدیم! اگر خریدی از این غرفه کنید کلی چیزای دیگر هم هدیه میگیرید!

و غرفه ای که دیروز خیلی دنبالش گشتم و بالاخره هم پیدا کردم غرفه ی مجتمع فنی تهران(دیبا گران) بود. مثل پارسال غرفه ی بسیار شیکی داشتند و به نظر من که بهترین بودند. چندین جلد کتاب از این غرفه تهیه کردم و همچنین با تخفیف 25 درصدی، مشترک مجله ی وب شدم که از سال 83 هر ماه باید بخونمش. توصیه می کنم این تخفیف را از دست ندهید.

سالن کتب قرآنی هم ماشاالله آنقدر وسیع و بزرگ بود که هر چیزی بخواهید می توانید پیدا کنید. نصف طبقه ی اول شبستان، گمان کنم به همین موضوع اختصاص داشت. طبقه ی دوم شبستان هم جایی برای اهل قلم بود، و هم جایی برای ناشران خارجی. گفتم اهل قلم. اگر کتابی را تا الان تالیف، ترجمه و .. کردید می توانید یک سر به باغ گل یاس(پشت شبستان) بزنید و با ارائه ی کتاب مورد نظر و کارت ملی عضو اهل قلم شوید و کارت تخفیف برای کتب خارجی نیز دریافت کنید.(دلار برایتان با این کارت 400 تومان می شود!)

اگر از آنتن دهی فاجعه ی نمایشگاه بگذریم بقیه موارد در حد خوبی بودند. من که پشیمون نیستم بابت این همه خستگی.