خب در پست قبل از این سری مطالب، در مورد Windows AIK صحبت کردیم و تفاوت های آن با Deploy.CAB را ذکر کردیم. در این پست و پست بعد بنا داریم یک فایل پاسخ (Answer File) بسازیم تا بتوانیم فرایند نصب ویندوز 7 را اتومات کنیم. مطمئنا  به دلیل جذابیت نصب خودکار ویندوز، این مطلب برای کاربران خانگی مفید واقع خواهد شد و برای کاربران حرفه ای  نیز که به فکر نصب ویندوز 7 به صورت همزمان بر روی چندین کامپیوتر هستند، این پست قدم اول محسوب می شود.

برای ساخت یک فایل پاسخ، از ابزار Windows System Image Manager که در بسته ی Windows AIK وجود دارد، استفاده می کنیم.(البته اگر پست قبل را مطالعه و این نرم افزار را دانلود و نصب کرده باشید)این برنامه را از مسیر Start > All Programs > Microsoft Windows AIK اجرا کنید. محیطی مشابه شکل زیر در اختیارتان قرار خواهد گرفت.(شکل 1)

ممکن است هنگام باز کردن این نرم افزار، از شما درخواست شود تا مسیر تصویر ویندوز (Windows Image) را در اختیار برنامه قرار دهید. اگر هم چنین نشد، می توانید از منو ی File و انتخاب گزینه ی Select Windows Image اقدام به انجام این کار کنید. بعد از باز شدن پنجره ی جدید، باید به درایو “دی وی دی” رام خود که قبلا DVD ویندوز 7 را در آن قرار دادید بروید و وارد پوشه ی Sources شوید و فایل Install.wim را انتخاب کنید. در این هنگام نسخه ی ویندوز از شما پرسش می شوید که می توانید یکی از گزینه ها را انتخاب کنید. (نسخه ی کاندیدای انتشار ویندوز 7، نسخه ی Ultimate است)

هم اکنون فایل تصویر ویندوز را آماده ی پردازش کردیم. برای ساختن فایل پاسخ، باید از منوی File گزینه ی New Answer File را انتخاب کنید و یا دکمه های ctrl + N را فشار دهید. بعد از انجام این مراحل، محیط نرم افزار به شکل زیر خواهد بود.(شکل 2)

هم اکنون از قسمت Windows Image بر روی گزینه ی Components کلیک کنید. لیستی بلند بالا ظاهر خواهد شد که شما می توانید با اعمال تنظیمات مناسب بر روی این لیست، فرایند نصب را کاملا خودکار کنید. حتی اگر سیستمتان جدید است و هارد آن پارتیشن بندی و فرمت هم نشده است، می توانید اطلاعات لازم را در فایل پاسخ وارد کنید تا در این مورد هم از شما سوالی نشود و خود فایل پاسخ تمام کار ها را انجام دهد.

نکته:

فرایند نصب ویندوز شامل 3 مرحله می شود که عبارتند از:

1. Windows PE phase
2. Online Configuration phase
3. Windows Welcome phase

در مورد هر یک از این سه قسمت در آینده به صورت کامل بحث خواهیم کرد. اما همانطور که در محیط نرم افزار دید(شکل 2) فایل پاسخ، دارای 7 پیکربندی مختلف است که هر کدام از این 7 پیکربندی، تنظیمات مربوط به یکی از 3 مرحله ی نصب ویندوز را انجام می دهند. مثلا تنظیماتی که شما در قسمت Specialize اعمال می کنید، به مرحله ی Online Configuration تعلق دارد.

در ادامه ی مطلب  و برای ساخت فایل پاسخ ذکر خواهیم کرد که هر تنظیماتی که اعمال می کنیم، متعلق به چه بخشی خواهد بود و بنابراین اگر این موضوع برایتان کمی مبهم بود، نگران نباشید. اما توجه کنید اگر می خواهید فرایند توسعه ویندوز 7 را به خوبی درک کنید، باید از پیکربندی ها آگاهی کامل پیدا کنید.

تصویر زیر به درک این موضوع کمک خواهد کرد. (شکل 3)

ساخت Answer File:

خب حالا با این اطلاعات وقت آن میرسد که فایل پاسخ را بسازیم. اگر ویندوز 7 را قبلا نصب کرده باشید، حتما به خاطر دارید که اولین سوالی که پرسش می شود در ارتباط با زبان است. بنابراین ما جواب این سوال ها را در فایل پاسخ قرار می دهیم.

تنظیمان زبان:

در قسمت Windows Image بر روی Components کلیک کنید تا لیست ظاهر شود. از این لیست بر روی گزینه ی Microsoft-Windows-International-Core-WinPE کلیک راست کرده و و گزینه ی اول یعنی Add setting to pass 1 Windows PE را انتخاب کنید. حالا در قسمت Answer File و زیر پیکربندی Windows PE این گزینه اضافه شده است. قسمت های مختلف آن را به صورت شکل زیر کامل کنید.(شکل 4)

بعد از انجام این کار، بر روی قسمتی که با تیک سبز مشخص شده است نیز کلیک کنید و در فیلد مربوطه، عبارت en-us را قرار دهید. در حال حاضر تمامی فرایند نصب و زبان پیش فرض کیبرد انگلیسی خواهد بود و در این ارتباط دیگر سوالی از شما پرسیده نخواهد شد.

نکته:

قسمت LayeredDriver مخصوص کیبرد های کره ای و ژاپنی است و نیازی به پر کردن این فیلد نیست.

سعی کنید روی این مباحث کامل متمرکز شوید تا تمام زوایای آن را کشف کنید. اگر هم مشکلی داشتید، در قسمت نظرات مطرح کنید. منتظر پست های بعدی باشید.

به لطف خدا و همراهی شما دوستان، در این مدت تا حدود زیادی مباحث مهم و کاربردی شبکه را مرور کردیم تا جایی که، شخصی که هیچ اطلاعاتی از شبکه  هم ندارد، می تواند با مطالعه ی مطالب وبلاگ، اطلاعات لازم برای راه اندازی و مدیریت شبکه را کسب کند. البته مدتی هم این وسط، به مباحث مختلفی از جمله انتخابات پرداختیم که در واقع یک نوع زنگ تفریح برای خودم محسوب میشد. اما از امروز به یاری خدا قصد دارم مباحث تخصصی تر شبکه را مطرح کنم و در این بین مثل همیشه، از شما دوستان خوبم نیز مطالب بسیاری را فرا خواهم گرفت.
چه باور کنید و چه نکنید، از اینکه دوستان در مورد مسائل مطرح شده نظر می دهند و اشکالات احتمالی موجود در مطالب را میگیرند(حتی اگر با لحنی تمسخر آمیز باشد) بسی مشعوف می شوم. البته اینکه بعد از این همه زحمت، شخصی با لحنی بد شروع به انتقاد می کند، ناراحتی خاص خودش را دارد، اما این ناراحتی تنها چند لحظه است. اگر نخواهم بگویم که همیشه حق با مشتری است!، مهم به دست آوردن نکته ای از این نظرات است که واقعا در خیلی از موارد به درد من خوردند.

ناگفته نماند که برنامه هایی برای انتقال این وبلاگ، به آدرسی جدید و تبدیل آن به یک وب سایت حرفه ای شبکه هم دارم. وب سایتی با طراحی مناسب و بخش های متنوع، که علاوه بر خودم، افراد متخصصی نیز در آن به نگارش مقاله های مختلف بپردازند. خوشبختانه دوستان متخصص خوبی هستند که بتوانند در این زمینه کمک کنند و تنها مشکل، پیدا کردن یک شخص حرفه ای برای طراحی چنین سایتی است. که امیدوارم این مشکل نیز حل شود.  اگر از دوستان خواننده ی این وبلاگ کسی توانایی طراحی سایتی حرفه ای را دارد، خوشحال خواهم شد در این زمینه همکاری داشته باشیم.(ایمیل)ضمن اینکه قبل از شروع، جا دارد از آقا نوید که زحمت طراحی لوگویی که درخواست کرده بودم را کشیدند، تشکر ویژه ای کنم.

توسعه ویندوز 7:
همان طور که از عنوان مطلب مشخص است، قصد داریم طی چند پست، نحوه ی توسعه ی ویندوز 7 را بررسی کنیم. برای این کار چند سناریوی تمرینی طراحی می کنیم و قدم به قدم  با ابزار های موجود آشنا خواهیم شد. کاری که بنا داریم انجام دهیم این است که ابتدا از طریق شبکه و به صورت اتوماتیک، بر روی یک کامپیوتر ویندوز نصب کنیم. بعد از این، یاد خواهیم گرفت که چگونه از ویندوزی که نصب کرده ایم  همراه با تمام درایور ها و نرم افزار های نصب شده بر روی آن، یک تصویر بگیریم تا بتوانیم بر روی صد ها سیستم دیگر نیز ویندوز را با تمامی نرم افزار هایی که نیاز داریم نصب کنیم. بعد از این سناریو ی تمرینی نیز، با ابزار Deployment Services و یا DS آشنا میشویم تا این کار ها را بسیار سریع تر انجام دهیم.

Windows AIK:
ابزار توسعه در ویندوز ویستا با معرفی Windows Automated Installation Kit تغییر شگرفی کرد که این تغییرات در ویندوز Server 2008 و ویندوز 7 نیز ادامه پیدا کرده است. Windows AIK در واقع بسته ای شامل ابزار لازم برای توسعه ی ویندوز است که دارای توانایی های زیادی می باشد. قبل از شروع کار، بهتر است کمی بیشتر با این مجموعه آشنا شویم.

همان طور که می دانید، ابزار توسعه در ویندوز XP، با نام OEM Preinstallation toolkit یا Windows OPK شناخته میشد که در فایلی به نام deploy.cab در سی دی ویندوز موجود بود. این ابزار در ویندوز ویستا و 7، به Windows Automated Installation Kit یا Windows AIK تغییر نام داده است. بیشتر ابزار های موجود در این دو بسته، تفاوت های بنیادین با یکدیگر دارند که در زیر به بررسی آنها خواهیم پرداخت:

1. شما در ویندوز XP برای اتومات کردن فرایند نصب، مجبور بود چندین فایل پاسخ مبتنی بر متن مانند Unattend.txt و Winbom.ini بسازید. در صورتی که در ویندوز 7 و البته ویستا، شما با ساختن یک فایل پاسخ با پسوند XML. می توانید تمامی قسمت ها را اتومات کنید.
2. برنامه ی Windows System Image Manager که اختصارا SIM خوانده می شود و جایگزین Setup Manager شده است، امکانات فوق العاده ای را در اختیار ما قرار می دهد که به وسیله ی آنها، می توانید تنظیمات Image ویندوز را مشاهده و در صورت نیاز با ساختن فایل پاسخ مناسب، آن را ویرایش کنیم. با SIM همچنین قادر خواهیم بود درایور ها و بسته های نرم افزاری دیگر مانند سرویس پک را به صورت آفلاین و البته خیلی راحت به فایل ایمیج اضافه کنیم.
3. اگر خاطرتان باشد، در ویندوز XP برای Image گرفتن از ویندوز باید از نرم افزار های جانبی مانند Norton Ghost استفاده می کردیم. در صورتی که Windows AIK با معرفی ابزاری کارامد با نام ImageX این مشکل را بر طرف کرده است.
4. در ویندوز XP اگر قصد اضافه کردن دستوری خاص به فرایند نصب را داشتیم، باید فایلی با نام cmdlines.txt می ساختیم و آن را در پوشه ی $OEM$ قرار میدادیم. در صورتی که در ویندوز 7، تنها کافیست از دستور RunSynchronou در فایل Autounattend.xml استفاده نماییم.
5. و البته تفاوت های دیگر که به مرور در خلال مطالب آنها را بیان خواهیم کرد.

بنابراین اولین قدم برای توسعه ی ویندوز 7، نصب Windows AIK بر روی سیستم خودتان است. این برنامه را می توانید با رفتن به این آدرس، از وب سایت مایکروسافت دانلود نمایید. دقت کنید که این نسخه از AIK مخصوص نسخه ی RC ویندوز 7 است. بعد از دانلود این فایل 1.4 گیگا بایتی، آن را بر روی یک دی وی دی رایت کنید تا بتوانید از آن استفاده کنید.

برای نصب، محیطی مشابه شکل زیر در اختیار خواهید داشت.

نصب Windows AIK به راحتی کلیک بر روی قسمتی است که در شکل مشخص شده است. البته این محیط امکانات دیگری نیز در اختیار شما قرار می دهد که در صورت نیاز، می توانید از هر کدام از آنها استفاده کنید. بعد از نصب برنامه، ما یک Answer File برای اتومات کردن فرایند نصب خواهیم ساخت که البته برای ساختن آن، باید تا پست بعد صبر کنید.

در ضمن، استفاده از این مطلب و سایر مطالب، مثل همیشه چه به صورت تجاری و چه غیر تجاری، آزاد است. اصولا فلسفه ی مطالب این وبلاگ آموزش است و چه بهتر که افراد بیشتری این آموزش را دریافت کنند. صرفا یک ذکر منبع و لینک خشک و خالی، برای ما بس است!

با کامپیوتر های کوچکی که روز به روز در حال عرضه هستند، نصب یک سیستم عامل بر روی آنها بدون نیاز به سی دی و یا دی وی دی بیش از گذشته احساس می شود. اگر  مایل هستید از سیستم عامل ویندوز 7 استفاده کنید اما سیستمتان فاقد درایو نوری است، نگران نباشید. می توانید ویندوز 7 را از روی فلش نصب کنید! به راحتی و بدون هیچ مشکلی.

مراحل کار به این صورت است که ابتدا فلش خود را(که حداقل باید 2.5 گیگ فضای خالی داشته باشد) به صورت مناسب فرمت می کنیم و سپس فایل های ویندوز 7 را بر روی آن کپی می کنیم. همین!

بعد از اتصال فلش به سیستم، وارد محیط Command Prompt شوید. اگر در ویندوز ویستا و یا 7 هستید، cmd را سرچ کنید و سپس دکمه های ctrl + shift + enter را فشار دهید تا با مجوز مدیر این پنجره را باز کنید.

دستور diskpart را وارد کنید تا وارد محیط مدیریتی دیسک های کامپیوترتان شوید.
در قسمت بعد باید دیسک فلش خود را انتخاب کنید. در سیستم های معمولی که فقط یک هارد دارند، دیسک فلش شما با نام disk 1 شناخته خواهد شد. اگر مطمئن نیستید می توانید از دستور list disk استفاده کنید.
بعد از پیدا کردن فلش خود، دستور select disk 1 را وارد کنید تا فلش شما در حالت انتخاب قرار گیرد.
سپس دستور clean را وارد کنید تا فلش شما به حالت خام در بیاید.
در این قسمت باید یک پارتیشن اصلی بر روی فلشتان ایجاد کنید. بنابراین دستور create partition primary را وارد کنید. هم اکنون یک پارتیشن از نوع Primary ساخته اید. در این قسمت با دستور list partition لیست پارتیشن ها را مشاهده کنید.( البته مسلما در این حالت یک پارتیشن با نام partition 1 خواهید داشت) حالا دستور select partition 1 را وارد کنید تا پارتیشن مورد نظر به حالت انتخاب در بیاید.
سپس دستور active را وارد کنید تا پارتیشن مورد نظر Active شود.
حالا باید فلش را فرمت کنیم. دستور format fs=ntfs را وارد کنید تا فلش با فایل سیستمی NTFS فرمت شود.
بعد از اتمام این مرحله تنها کاری که می ماند وارد کردن دستور assign است تا یک حرف به درایو فلش خود اختصاص دهیم. اگر هم می خواهید خودتان یک حرف مشخص کنید که به درایو فلشتان اختصاص داده شود می توانید از دستور assign letter K استفاده کنید که مسلما می توانید به جای حرف K، از حرف دیگری استفاده کنید.
این مراحل بسیار ساده هستند و این توضیحات فقط برای آگاهی از عملکرد هر دستور بود. ضمن اینکه تمام این کار ها را می توانید از طریق کنسول Disk Managment و در محیط گرافیکی نیز می توانید انجام دهید. اتمام این مراحل را می توانید در شکل زیر مشاهده کنید.

ضمن اینکه دستور diskpart در نسخه های پیشین ویندوز نیز وجود داشته و بسیار هم دستور پرکاربردی بوده و هست. بنابراین تصور نکیند صرفا در ویندوز 7 قادر به انجام چنین کاری هستید.

حالا تنها کاری که می ماند این است که DVD ویندوز 7 را در داخل کامپیوتر قرار دهید و تمام محتویات آن را در فلش خود کپی کنید. کار تمام است. حالا روی هر کامپیوتری که قصد نصب ویندوز 7 از روی این فلش را دارید کافی است با وارد شدن به تنظیمات BIOS آن را طوری تنظیم کنید که از فلش بوت شود.

پ ن: تصمیم داشتم در این پست به یک ویژگی دیگر ویندوز 7 نیز اشاره کنم که متاسفانه مطلب نهایی کمی طولانی شده بود. در آینده انشاالله بیشتر در در این مورد صحبت خواهیم کرد.

ویندوز 7 نو آوری های زیادی را با خود  به همراه آورده است که امید ها را به این سیستم عامل بسیار بیشتر کرده است. در واقع تا قبل از عرضه ی نسخه ی آزمایشی ویندوز 7، مخالفان سیستم عامل ویندوز حق داشتند نسبت به مایکروسافت خرده بگیرند. آنها از ویندوزی استفاده می کردند که تاریخ عرضه ی آن سال 2001 بود و مطمئنا در دهه ی نود، کار اجرایی بر روی آن آغاز شده بود. این دوستان در این میان دو چیز را نادیده می گرفتند:
اول اینکه وقتی از XP خرده می گرفتند، آیا سیستم عامل دیگری سراغ داشتند که نسخه ای از آن مربوط به 10 سال قبل باشد و همچنان پرکاربرد؟ و دوم اینکه دوستانی که چنین ایراد هایی را مطرح می کردند، بدون شک به 80 الی 90 درصد از ویژگی های ویندوز مسخره ی XP! آگاهی نداشته و ندارند. ویژگی هایی که بخش کوچکی از آن در این وبلاگ ذکر شد و بخش عظیمی از آن به دلیل تخصصی تر بودن و یا متناسب نبودن با محتوای این وبلاگ، ذکر نشدند. مطمئنا دوستانی که دوره های مایکروسافت را گذرانده اند، بر این گفته صحه خواهند گذاشت.

اما الان اصلا بحث سر این موضوع نیست. زیرا نه من مالک و یا کارمند شرکت مایکروسافت هستم و نه مشکلی با سیستم عامل های دیگر دارم. هر کسی بنابر نیاز خود از سیستم عاملی استفاده می کند. به عنوان مثال خیلی اوقات پیش میاید که یک مهندس شبکه، سرور DNS را بر روی سیستم عامل لینوکس پیاده سازی می کند تا هزینه ی کمتری به وجود بیاید. بنابراین انتخاب سیستم عامل به صورت کامل بسته به نیاز شخص و یا یک ارگان می باشد و صحبت بر سر بهتر بودن یکی از سیستم عامل ها به صورت کلی، کار بیهوده ای است.

بعد از این مقدمه، قصد دارم در مورد یکی از ویژگی های جدید ویندوز 7، یعنی Libraries صحبت کنم. اگر با نسخه ی آزمایشی ویندوز 7 کار کرده باشید، حتما با این ویژگی برخورد کرده اید. صفحه ای که به صورت پیش فرض دارای 4 لینک به پوشه های Videos، Music، Pictuters و Documents است. حتی به صورت پیش فرض آیکون آن بر روی تسکبار ویندوز نیز قرار دارد. اما Librariy ها چه هستند؟

Libraries یا کتابخانه ها، در واقع محیطی هستند که در آن می توانیم به تمامی پوشه های خود، در هر  جای هارد که قرار دارند، لینک بدهیم تا بتوانیم به صورت یکپارچه بر آنها مدیریت کنیم و دسترسی راحت تری نیز به آنها داشته باشیم. در واقع مایکروسافت با بررسی هایی که انجام داده است، به این نتیجه رسیده است که کاربران فایل های بسیاری زیادی دارند که در پوشه ی My Document آنها قرار ندارد، اما استفاده ی زیادی از آنها می شود. همین موضوع نیز سبب کار بر روی مفهومی به نام Libraries شد.

Libraries تا حدودی شبیه Folder هستند و البته اصلا شبیه Folder نیستند! از این نظر تا حدودی شبیه Folder ها هستند که ظاهر آنها تفاوتی با یک Folder ندارد. اما بر خلاف Folder ها، Libraries هیچ فایلی را در خود ذخیره نمی کنند. در واقع آنها محلی برای نگه داری لینکی از فایل های شما در سر تاسر هاردتان هستند. این حالت چند ویژگی بارز دارد:

اول اینکه شما دیگر نگران پاک شدن اطلاعاتتان با خرابی ویندوز نخواهید بود. زیرا Libraries فقط لینک فایل های شما را نگه داری می کند. (داخل پرانتز عرض کنم در مورد خرابی ویندوز 7 نیز جای بحث بسیار زیادی وجود دارد. جایی که بر خلاف ویندوز XP، شما شاید تا مدت ها نیاز به تعویض سیستم عاملتان پیدا نکنید. البته این تنها یک تجربه ی شخصی از چند ماه استفاده کردن از این سیستم عامل است. بار ها به دلایلی که مربوط به دست کاری های بنده بود و نه سیستم عامل، سیستمم دچار مشکل شد که حتی بدون نیاز به برگرداندن Image، در عرض چند دقیقه سیستم عامل را تعمیر کردم.)
و دوم اینکه یک مدیریت مرکزی نسبت به فایل های خود دارید و دیگر نیاز نیست برای رسیدن به یک پوشه، کلی وقت صرف کنید.

ساخت یک Librariy جدید:
برای اینکه جدا از 4 پوشه ی پیش فرض ویندوز، پوشه های دیگری هم وارد Libraries کنید، چند راه دارید.می توانید مطابق شکل، بر روی گزینه ی Libraries در ساید بار کلیک راست کرده و گزینه ی New Libraries را انتخاب کنید. بعد از ساخت یک Libraries جدید، بر روی آن راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید. در صفحه ی باز شده، با کلیک بر روی دکمه ی Include a folder، فولدر مورد نظر خودتان را لینک کنید.

و یا اینکه به صورت مستقیم بر روی پوشه ای که قصد دارید آن را وارد Libraries کنید، راست کلیک کنید و Include in Library را انتخاب کنید.

این مطلب برای استفاده ی بهینه از Libraries کافی است. اما دوستانی که برنامه نویس هستند، می توانند از این لینک به مطالب بسیار ارزشمندی در این رابطه برسند که به صورت بخش بخش، توسط وبلاگ مایکروسافت در حال بررسی ویژگی های Libraries است.

Libraries و DFS:
هر چند Libraries مفهوم جدیدی را وارد سیستم عامل های دسکتاپ ویندوز کرده است، اما برای دوستانی که اهل شبکه هستند و با ویندوز سرور کار کرده اند، این ویژگی کاملا آشنا به نظر می رسد. علت این موضوع هم در شباهت این مقوله، با DFS است. همان طور که دوستان می دانند، DFS یا Distributed File System ویژگی است که یک مدیر شبکه می تواند  با لینک دادن به فایل های به اشتراک گذاشته در شبکه، آنها را در یک فولدر جمع آوری کنید. البته باز هم مانند Librariy ها، در این فولدر فایلی ذخیره نمی شود و صرفا لینکی به سایر فایل ها داده می شود تا دسترسی به منابع، راحت تر صورت بپذیرد. هر چند DFS توانایی های بسیار بیشتری مانند همسان سازی لینک ها با سایر DFS ها دارد، اما فلسفه و کارکرد هر دو مقوله شباهت زیادی به یکدیگر دارند.

از Libraries که محلی برای دسترسی راحت تر به فایل های شما است، نهایت استفاده را ببرید.

در این پست، نوشتن نکات کاربردی در ارتباط با ویندوز 7 را آغاز کرده بودم. واقعیت این است که در نظر دارم در آینده بخشی کوچکی از مطالب وبلاگ را به ویندوز 7 اختصاص دهم. علت این موضوع این است که این ویندوز در نسخه های آزمایشی خود بسیار خوب عمل کرده است و می توان اطمینان داشت که با ظهور نسخه ی اصلی آن، بسیار زود جایگزین ویندوز XP و ویستا خواهد شد.
این موضوع از آن جهت برای کسانی که در حوزه شبکه فعالیت می کنند مهم است که کاربران به زودی به ویندوز 7 مهاجرت می کنند و داشتن مهارت کافی در این زمینه به منظور مدیریت کلاینت ها، بسیار حائز اهمیت خواهد بود.

عوض کردن صفحه ورود به ویندوز، جدا از جذابیت هایی که دارد، می تواند علل مختلفی هم داشته باشد. ممکن است شما بخواهید پس زمینه ی تمام کلاینت ها لوگوی شرکت شما باشد. در این مطلب دو روش برای انجام این کار را بررسی خواهیم کرد که روش دوم گرفته شده از این منبع است.

روش اول: استفاده از نرم افزار:
این روش به راحتی دانلود این نرم افزار و اجرای آن است! به همین راحتی. بعد از اجرای این برنامه که حتی نیاز به نصب هم ندارد، با انتخاب دکمه ی Change logon screen، عکس مورد نظر خودتان را انتخاب کنید و لذت ببرید. عکس زیر محیط این برنامه و صفحه ی Logon کامپیوتر بنده را نشان می دهد.

روش دوم: تغییر در ویندوز:
این روش نسبت به راه اول، بسیار سخت تر است اما با این وجود پیچیدگی خاصی ندارد. مراحل کار به این صورت است که ابتدا کمی رجیستری ویندوز را ویرایش می کنیم و سپس وارد پوشه ی system32 می شویم و عکس مورد نظر خود را در یکی از پوشه های آن قرار می دهیم.

ویرایش رجیستری:
ابتدا با وارد کردن دستور regedit وارد رجیستری ویندوز شوید. سپس وارد شاخه ی زیر شوید.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\
CurrentVersion\Authentication\LogonUI\Background

سپس در سمت راست یک کلید از نوع DWORD بسازید و نام آن را OEMBackground بگذارید. مقدار آن را هم برابر 1 قرار دهید. کار این قسمت تمام شد!

ویرایش system32:
ابتدا وارد پوشه ی windows کامپیوتر شوید. برای ورود به این قسمت می توانید در Start، کلمه ی %windir% را نیز وارد کنید. سپس وارد پوشه ی system32 شوید. پوشه ی oobe را پیدا و وارد آن شوید. در این قسمت اگر پوشه ای با نام info وجود نداشت، آن را بسازید و وارد آن شوید. در این پوشه نیز پوشه ای با نام backgrounds بسازید. کار ساخت پوشه تمام شد. وارد پوشه ی backgrounds شوید و عکس مورد نظر خودتان را در این قسمت قرار دهید. جالب اینجاست که شما می توانید در این پوشه چندین عکس قرار دهید تا در صورت عوض شدن رزولیشن مانیتور، پس زمینه نیز متناسب با رزولیشن جدید تغییر کنید. برای این کار کافیست نام عکس خود را مانند اسامی زیر تغییر دهید:

background768×1280.jpg
background900×1440.jpg
background960×1280.jpg

یک عکس نیز با نام backgroundDefault.jpg در این پوشه قرار دهید تا در صورت متناسب نبودن رزولیشن، از این عکس به صورت پیش فرض استفاده شود. ضمن اینکه دقت کنید نام عکس هایی که در این پوشه قرار می دهید حتما باید یکی از این ها باشد. راحت ترین کار این است که یک عکس در این پوشه قرار دهید و نام آن را نیز backgroundDefault.jpg قرار دهید.

کار تمام است. log off کنید تا نتیجه ی کار خود را ببینید.